هنگامی که صحبت از عملیات سطح فلز می شود، بسیاری از مردم بلافاصله به آبکاری و نقاشی فکر می کنند. اما در تولید، یک روش درمانی ارزان و رایج-سیاه کردن وجود دارد.
شاید نام آن را نشنیده باشید، اما قطعاً ظاهر آن را دیده اید. آن پیچ‌های مشکی مات، واشرها، فنرها و لایه‌های محافظ تیره روی قطعات مکانیکی به احتمال زیاد نتیجه سیاه‌شدن است.
پس "آبی" چطور؟ برخی فکر می کنند که آنها یک چیز هستند، در حالی که دیگران می گویند آنها دو فرآیند کاملا متفاوت هستند. امروز، این را روشن خواهیم کرد.
با سیاه شدن بست مشکل دارید؟ فرمول حرفه ای KERUN یک راه حل ارائه می دهد - KERUN Nanjing Industrial Media - تولید و عرضه رسانه های صنعتی حرفه ای
یک اصل، دو درجه حرارت
سیاه شدن و آبی شدن، در اصل، بر اساس یک اصل کار می کنند.
هر دو از یک عامل اکسید کننده برای ایجاد لایه ای از اکسید آهن (II، III) (Fe3O4) روی سطح فولاد استفاده می کنند. این فیلم بسیار نازک است، فقط حدود 0.5 تا 2.5 میکرومتر. این به چه معناست؟ نازکتر از یک-پنجاهم ضخامت موی انسان است.
عوامل اکسید کننده مورد استفاده مشابه هستند، مانند عوامل اکسید کننده قوی مانند هیدروکسید سدیم، نیتریت سدیم و تری سدیم فسفات. پس چه فرقی دارد؟ این دما است.
سیاه شدن در محلول آبی از عوامل اکسید کننده در حدود 130 درجه انجام می شود. قطعات برای مدتی در این محلول غوطه ور می شوند و سطح سیاه تیره می شود.
از طرف دیگر آبی شدن به دمای بالای حدود 550 درجه نیاز دارد. قطعات یا در مواد اکسید کننده مذاب غوطه ور می شوند یا در محیط بخار با دمای بالا قرار می گیرند. پس از درمان، سطح سیاه یا آبی تیره به نظر می رسد. رنگ آبی مایل به-سیاه منشأ نام "آبی" است.
درمان سیاه شدن چیست؟ درمان آبی - تجربه بایدو چیست
کدام بهتر است؟ این بستگی به برنامه دارد.
از آنجایی که رنگ آبی دمای بالاتری دارد و به نظر «پیشرفته‌تر» می‌رسد، آیا می‌توانیم مستقیماً از بلوینگ استفاده کنیم؟
نه به طور کامل. هر دو فرآیند کاربردهای خود را دارند. کلید هزینه و سناریوی برنامه است.
درمان سیاه شدن کم هزینه-و بسیار کارآمد است و برای محصولات صنعتی معمولی تولید انبوه مناسب است. به عنوان مثال، بست های معمولی (پیچ، پیچ، واشر)، قطعات مکانیکی معمولی، ابزار و غیره. برای جلوگیری از زنگ زدگی الزامات بالایی ندارد و عمدتاً در محیط های خشک استفاده می شود. قطعاتی که سیاه شده اند معمولاً باید با روغن ضد زنگ پوشانده شوند تا عمر مفید آنها افزایش یابد. بدون روغن، توانایی جلوگیری از زنگ زدگی در واقع نسبتا ضعیف است.
درمان آبی رنگ به دلیل دماهای بالاتر و فرآیند پیچیده تر گران تر است. با این حال، یک لایه اکسید متراکم تر با جلوگیری از زنگ زدگی بهتر تشکیل می دهد. بنابراین، اغلب در مکان هایی با الزامات کیفیت سطح بالاتر، مانند ابزار دقیق، تجهیزات نوری، و ساخت سلاح استفاده می شود. در مورد آن فکر کنید: سلاح های گرم و لوله های توپ-تجهیزاتی که هم به جلوگیری از زنگ زدگی و هم به دقت ابعادی در محیط های پیچیده نیاز دارند-آبی انتخاب بسیار مناسبی است.
چگونه تیتانیوم یا آلیاژهای تیتانیوم را آبی کنیم؟ فرآیند آندایزینگ تیتانیوم_پلتفرم مشاهده آنلاین HD 1080P_Tencent Video
فولادهای مختلف به زمان های متفاوتی نیاز دارند.
نکته جالب دیگر: حتی با سیاه شدن یا آبی شدن، سرعت پردازش برای فولادهای مختلف متفاوت است.
فولاد کربن{0}بالا سریع واکنش نشان می‌دهد و زمان پردازش کوتاه‌تری دارد. فولاد کم کربن-و فولاد آلیاژی به زمان پردازش طولانی تری نیاز دارند. این به ترکیب و ریزساختار فولاد مربوط می شود. بنابراین، در تولید واقعی، کارگران باید پارامترهای فرآیند را با توجه به مواد مورد استفاده تنظیم کنند. یک رویکرد-یک اندازه-براساس همه-امکان پذیر نیست.
آیا هنوز هم می توان از آن در تولید پیشرفته استفاده کرد؟
ممکن است بپرسید: با ظهور تولید هوشمند و{0}}تجهیزات پیشرفته، آیا هنوز جایی برای این «فرایند قدیمی» وجود دارد؟
پاسخ مثبت است.
از یک طرف، سیاه شدن و کبود شدن فرآیندهای اکسیداسیون شیمیایی هستند. تجهیزات ساده است، عملکرد راحت است، و به منابع تغذیه پیچیده یا سیستم های خلاء متکی نیست. برای بسیاری از شرکت‌های تولیدی کوچک و متوسط{2}}این یک انتخاب مقرون به صرفه است.
از سوی دیگر، در مراحل خاصی از ساخت پیشرفته، این فیلم اکسید نازک و متراکم دارای مزایای منحصر به فردی است. به عنوان مثال، در عملیات سطحی قطعات دقیق، یک لایه بیش از حد ضخیم می تواند بر تناسب ابعاد تاثیر بگذارد. ضخامت میکرونی-سیاه شدن و کبودی درست است. علاوه بر این، خطر تردی هیدروژنی (مشکلی که گاهی اوقات در آبکاری الکتریکی رخ می‌دهد) ندارد، و در برخی از زمینه‌های پیشرفته‌تر قابل اطمینان‌تر است.
البته خالی از ایراد نیست. توانایی جلوگیری از زنگ زدگی آن محدود است و مقاومت در برابر سایش آن متوسط است. این کاستی ها در محیط های خشن تشدید می شوند. بنابراین، روند کنونی این است: استفاده از سیاه‌کردن/آبی به‌عنوان لایه پایه، همراه با زنگ زدگی{3}}روغن یا درزگیر پیشگیری‌کننده، متعادل کردن هزینه و عملکرد.
