در تولید، اگر تلورانس های هندسی مشخص شده در نقشه ها را اشتباه درک کنیم، تجزیه و تحلیل پردازش و نتایج پردازش از الزامات منحرف می شود و حتی منجر به عواقب جدی می شود. امروز اجازه دهید به طور سیستماتیک 14 تلورانس هندسی را درک کنیم.
بگذارید ابتدا نکات کلیدی را به شما نشان دهم. جدول زیر نمادهای تحمل هندسی 14- مورد یکپارچه بین المللی را نشان می دهد. این بسیار مهم است.
تصویر
01 صراط مستقیم
راستی، که معمولاً به عنوان صافی شناخته می شود، به این واقعیت اشاره دارد که شکل واقعی عناصر خط مستقیم روی قطعه، یک خط مستقیم ایده آل را حفظ می کند. تحمل صافی حداکثر تغییر مجاز یک خط واقعی از یک خط مستقیم ایده آل است.
مثال 1: در یک صفحه معین، ناحیه تحمل باید در ناحیه بین دو خط مستقیم موازی با فاصله 0.1mm باشد.
تصویر
مثال 2: علامت Φ را قبل از مقدار تلورانس اضافه کنید، سپس ناحیه تحمل باید در ناحیه سطح استوانه ای با قطر 0.08 میلی متر 0 باشد.
تصویر
02 صافی
صافی که معمولاً به عنوان مسطح شناخته می شود، شکل واقعی عناصر صفحه قطعه و شرایط حفظ یک صفحه ایده آل را نشان می دهد. تحمل صافی حداکثر تغییر مجاز یک سطح واقعی از یک سطح ایده آل است.
مثال: ناحیه تحمل ناحیه بین دو صفحه موازی با فاصله 0.08 میلیمتر 0 است.
تصویر
03 گرد بودن
گرد بودن که معمولاً به عنوان گردی شناخته می شود به این واقعیت اشاره دارد که شکل واقعی یک عنصر دایره ای در یک قسمت از مرکز آن فاصله دارد. تحمل گردی حداکثر تغییر مجاز دایره واقعی از دایره ایده آل در همان مقطع است.
مثال: ناحیه تحمل باید در همان بخش عادی باشد و اختلاف شعاع مساحت بین دو دایره متحدالمرکز با مقدار تحمل 0.03 میلی متر است.
تصویر
04 استوانه ای
استوانه ای بودن به این معنی است که تمام نقاط روی سطح استوانه ای قطعه از محور آن فاصله دارند. تحمل استوانه ای حداکثر تغییر مجاز از یک سطح استوانه ای واقعی به یک سطح استوانه ای ایده آل است.
مثال: ناحیه تحمل ناحیه بین دو سطح استوانهای هم محور با اختلاف شعاع مقدار تلورانس 0.1 میلیمتر است.
تصویر
پروفایل خط 05
مشخصات خط به شرایطی اشاره دارد که هر منحنی از هر شکلی شکل ایده آل خود را در صفحه معینی از قطعه حفظ کند. تلورانس پروفیل خط به تغییر مجاز کانتور واقعی یک منحنی غیر دایره ای اشاره دارد.
مثال: ناحیه تحمل ناحیه بین دو پاکت است که مجموعهای از دایرهها به قطر 0.04 میلیمتر را در بر میگیرد. مرکز دایره ها روی خطوطی با اشکال هندسی از لحاظ نظری درست قرار دارند.
تصویر
06 کانتور سطح
کانتور سطح به شرایطی اطلاق می شود که در آن یک سطح دلخواه بر روی یک قطعه شکل ایده آل خود را حفظ می کند. تلرانس کانتور سطح به خط واقعی یک سطح غیر دایره ای و تغییر مجاز از سطح کانتور ایده آل اشاره دارد.
مثال: منطقه تحمل بین دو خط پاکت است که مجموعهای از توپها به قطر 0.02 میلیمتر 0 را در بر گرفته است. مراکز توپ ها از نظر تئوری باید روی سطح شکل هندسی صحیح از نظر تئوری قرار گیرند.
تصویر
07 موازی سازی
موازی بودن، که معمولاً به عنوان درجه موازی شناخته می شود، نشان می دهد که عناصر واقعی اندازه گیری شده بر روی قطعه در فاصله مساوی از مبدأ باقی می مانند. تحمل موازی حداکثر تغییر مجاز بین جهت واقعی عنصر اندازه گیری شده و جهت ایده آل موازی با مبدأ است.
مثال: اگر علامت Φ قبل از مقدار تحمل اضافه شود، منطقه تحمل در داخل سطح استوانه ای با قطر موازی مرجع 0.03.0 میلی متر است.
تصویر
08 عمودی بودن
عمود بودن، که معمولاً به عنوان درجه تعامد بین دو عنصر شناخته می شود، نشان می دهد که عنصر اندازه گیری شده روی قطعه یک زاویه 90 درجه درست را نسبت به عنصر مبنا حفظ می کند. تلورانس عمودی حداکثر مقدار تغییر مجاز بین جهت واقعی ویژگی اندازهگیری شده و جهت ایدهآل عمود بر مبنا است.
مثال 1: اگر علامت Φ قبل از ناحیه تحمل اضافه شود، ناحیه تحمل عمود بر سطح استوانه ای با قطر مبنا 0.1 میلی متر است.
تصویر
مثال 2: ناحیه تحمل باید بین دو صفحه موازی قرار گیرد که فاصله آنها 08/0 mm 0 و عمود بر خط مبدأ است.
تصویر
09 تمایل
شیب به شرایط صحیح حفظ هر زاویه داده شده بین جهت های نسبی دو عنصر روی یک قطعه اشاره دارد. تحمل شیب حداکثر مقدار تغییر مجاز بین جهت واقعی ویژگی اندازهگیری شده و جهت ایدهآل آن در هر زاویه معین نسبت به مبدأ است.
مثال 1: ناحیه تحمل محور اندازه گیری شده، مساحت بین دو صفحه موازی با مقدار تلورانس 0.08 میلی متر و زاویه نظری 60 درجه با صفحه مبنا A است.
تصویر
مثال 2: علامت Φ را قبل از مقدار تلورانس اضافه کنید، سپس ناحیه تحمل باید در یک سطح استوانه ای به قطر 0.1 میلی متر قرار گیرد. ناحیه تحمل باید موازی با صفحه B عمود بر مبنای A و از نظر نظری زاویه صحیح 60 درجه نسبت به نقطه A باشد.
تصویر
10 درجه موقعیت
موقعیت به دقت نقاط، خطوط، سطوح و سایر عناصر روی قسمت نسبت به موقعیت ایده آل آنها اشاره دارد. تحمل موقعیت حداکثر تغییر مجاز در موقعیت واقعی عنصر اندازه گیری شده نسبت به موقعیت ایده آل آن است.
مثال: وقتی علامت SΦ قبل از ناحیه تحمل اضافه می شود، ناحیه تحمل ناحیه داخل توپ با قطر 0.3 میلی متر است. موقعیت نقطه مرکزی منطقه تحمل توپ از نظر نظری اندازه صحیح نسبت به مبدا A، B و C است.
تصویر
11 درجه هم محوری (هم مرکزیت)
هم محوری که معمولاً به عنوان هم محوری شناخته می شود، نشان می دهد که محور اندازه گیری شده روی قطعه در همان خط مستقیم نسبت به محور مرجع باقی می ماند. تحمل هم محوری تغییر مجاز محور واقعی است که نسبت به محور مرجع اندازه گیری می شود.
مثال: هنگامی که مقدار تلورانس علامت گذاری می شود، ناحیه تحمل ناحیه بین سیلندرهایی با قطر 0.08 میلی متر 0 است. محور ناحیه تحمل دایره ای با مبدأ منطبق است.
تصویر
12 درجه تقارن
تقارن به حالتی اطلاق می شود که دو عنصر مرکز متقارن روی قطعه در همان صفحه مرکزی باقی می مانند. تحمل تقارن، تغییر مجاز صفحه مرکز تقارن (یا خط مرکزی، محور) ویژگی واقعی از صفحه تقارن ایده آل است.
مثال: ناحیه تحمل ناحیه بین دو صفحه موازی یا خط مستقیم است که 0.08 میلیمتر از هم فاصله دارند و به طور متقارن نسبت به صفحه مرکز مبنا یا خط مرکزی مرتب شدهاند.
تصویر
13 پرش دایره ای
خروج دایره ای به این معنی است که سطح چرخش روی قطعه یک موقعیت ثابت را نسبت به محور مبنا در یک صفحه اندازه گیری محدود حفظ می کند. تحمل خروج دایره ای حداکثر تغییر مجاز در یک محدوده اندازه گیری محدود است، زمانی که عنصر واقعی اندازه گیری شده حول محور مرجع برای یک دور کامل بدون حرکت محوری می چرخد.
مثال 1: ناحیه تلورانس مساحت بین دو دایره متحدالمرکز است که بر هر صفحه اندازه گیری عمود هستند و دارای اختلاف شعاع 0.1 میلی متر هستند و مراکز آنها در یک محور مبنا قرار دارند.
تصویر
مثال 2: ناحیه تحمل ناحیه بین دو دایره با فاصله 0.1 میلیمتر روی سیلندر اندازهگیری در هر موقعیت شعاع هم محور با مبدأ است.
تصویر
14 ضربه کامل
خروج کل به خروجی در امتداد کل سطح اندازه گیری شده اشاره دارد زمانی که قطعه به طور مداوم حول محور مرجع می چرخد. تحمل خروج کل حداکثر مقدار خروجی مجاز است زمانی که عنصر واقعی اندازه گیری شده به طور مداوم حول محور مبنا می چرخد در حالی که نشانگر نسبت به کانتور ایده آل خود حرکت می کند.
مثال 1: ناحیه تلورانس مساحت بین دو سطح استوانهای با اختلاف شعاع 0.1 میلیمتر و هم محور با مبدأ است.
