چند وقت پیش یه پست دیدم که بعد از انجام یه سری کار قطرش 69.5 بوده ولی ضایع شده. مشتری گفت قطر آن نصف است. همچنین همه ما می دانیم که اگر طرف الف برای این نوع قطعه کار عجله داشته باشد، پس از بازسازی آن، احتمالاً پیشرفت پردازش شرکت طرف الف را تحت تأثیر قرار می دهد و اگر اشتباه انجام شود، میلیون ها دلار به دلیل نقض قرارداد پرداخت خواهد کرد. .
تصویر
تصویر
پس از دریافت خبر بلافاصله سایر افراد شرکت شروع به محاسبه کردند و نتایج مختلفی به دست آمد. صحنه آن زمان واقعاً شبیه مورچه روی دیگ داغ بود. خوشبختانه یکی از همکاران آن را دید و گفت که روش استاندارد اشتباه است. به طور کلی، قطعات کار متقارن باید با مخروطی مشخص شوند، بنابراین علامت گذاری روی این نقشه خیلی استاندارد نیست. زاویه تبدیل شیب 1:10 تقریباً 5 درجه 42'38 است، به این معنی که فاصله افقی 10 واحد جلو می رود و فاصله عمودی 1 واحد که زاویه است افزایش می یابد. مقدار 1/10 است و زاویه را می توان با استفاده از arctg0.1 محاسبه کرد.
بعد از خوندن این پست یادم افتاد که وقتی برای اولین بار وارد کارخانه شدم استاد همیشه از من میخواست که زوایای نقشه ها رو مشخص کنم چون خیلی وقتها عادت دارم طول و دو قطر رو علامت بزنم و بس. هر بار که این اتفاق می افتد در این مورد، استاد به من یاد داد که زاویه را اصلاح نکنم. وقتی امروز این پست را دیدم ناگهان احساس کردم که استاد واقعاً نیت خوبی دارند. اگر فقط زوایای این نقاشی مشخص می شد، چنین ضرر بزرگی وجود نداشت.
در واقع، بسیاری از کارگران کارخانه فقط کار می کنند. برچسب گذاری در این تصویر ایرادی ندارد. فقط این است که کارگران درک کاملی از نمادهای غیر معمول ندارند. کارگران بدون علامت گذاری زوایای آن، کار را بر اساس درک مشترک انجام می دهند. حتی در نگاه اول، فکر میکردم که نقشهها بر اساس مقادیر SIN هستند، اما مشخص شد که آنها مقادیر TAN هستند، بنابراین هنگام نگاه کردن به نقشهها نباید بی دقت باشید! بی توجه! بی توجه!
علاوه بر این، طراحی این شرکت بسیار سست است و داوران نقشه برای ماشینکاری نیز بسیار سست هستند. اگر این نوع کار نیاز به تراش مخروطی دارد، باید ابعاد و زوایای استاندارد به طور دقیق مشخص شود. آن کارخانههایی که در کارگاه هستند کامپیوتر در دسترس ندارند و پرسنل پردازش کارگاهشان با آن آشنایی ندارند گاهی حتی به خود زحمت محاسبه اندازه پخ را هم نمیدهند.
یادم می آید که یکی از دوستان یک بار کارهای زیادی انجام داد. او نقاشی های خارجی را به چیزی تبدیل کرد که همه می توانستند بفهمند. مهم نبود چه عددی بود، فقط 25.4 ×. اما یک ناهمواری وجود دارد، زیرا نقاشی بسیار کثیف است و خیلی واضح نیست. یکی از استانداردها 125 است که 12.5 را پیش فرض گذاشتند و طبق 12.5 این کار را کردند. در نتیجه، مشتری قیمت کامل را پرداخت کرد و 125 مطابق با استاندارد ملی 3.2 است.
این نوع کار زائد یک موضوع پیش پا افتاده است. اگر تاخیر در تحویل به طور جدی به تاخیر بیفتد، طرف الف باید مبلغ زیادی را برای نقض قرارداد بپردازد. همچنین ممکن است مشتریان خود را از دست بدهد و به راحتی در حلقه شهرت بدی ایجاد کند. می توان گفت ارزش از دست دادن را ندارد.
بنابراین، اگر در صنعت ماشین آلات ما کار می کنید، همیشه باید محتاط باشید! محتاط! بیشتر محتاط باش! از آنجایی که طراحی و ترسیم منجر به اشتباه شد، از دست دادن پول یک موضوع کوچک است، اما محکوم شدن به زندان واقعاً ارزش آن را دارد. فکر نکن این فقط حرف زدنه
به عنوان یک طراح، شما باید سختگیر باشید: سعی کنید استانداردهای طراحی را به شدت رعایت کنید، بیشتر در مورد پرسنل پردازش کارگاه فکر کنید، سعی کنید واضح و مختصر باشید و نقشه های سه بعدی بیشتری را برای حزب B ارسال کنید تا از احتمال خطا جلوگیری شود.
به عنوان یک پردازنده: هنگام نگاه کردن به تصاویر شلخته نباشید، در صورت عدم اطمینان سؤالات خود را بپرسید و زیاد دردسرساز نباشید. اگر علامت گذاری روی نقشه ها را درک نکنید، نمی توانید کورکورانه آنها را پردازش کنید، در غیر این صورت به صورت دسته ای از بین می روند. بدون تایید مشخصات کار را شروع نکنید. تنبل نباشید حتی اگر در مراحل اولیه دردسرساز باشد. حتی اگر کار را شروع کنید، باید نمونه داشته باشید. آنقدر مطمئن نباشید که بتوانید یک سری کار را بدون نمونه به پایان برسانید.
