به منظور بهبود کارایی قطعات کار تراشکاری CNC، انتخاب تیغه، به ویژه اندازه قوس لبه تیغه بسیار مهم است.
همانطور که همه ما می دانیم، زمان برش با مقدار تغذیه ابزار نسبت معکوس دارد. به منظور کوتاه کردن زمان برش، در صورت امکان باید از یک درج با قوس لبه برش بزرگ استفاده شود.
هنگام برش سطوح صاف قطعات کار مانند دایره های داخلی و خارجی بدون پله توصیه می شود از درج های گرد استفاده کنید.
عکس زیر یک تیغه دایره ای یک طرفه φ12 را نشان می دهد.
تصویر
مثلا. یک سطح خارجی خاص باید به زبری 6.4 تبدیل شود.
اگر از یک تیغه R1.2 80-درجه یا 55-درجه یا مثلثی برای چرخش استفاده شود، تغذیه ابزار نباید بیشتر از 0}.174 میلی متر در هر دور باشد (شکل 1 را ببینید).
تصویر
اگر به جای آن از چرخش تیغه دایره ای φ10 استفاده کنید، مقدار تغذیه ابزار نمی تواند بیشتر از 0.452 میلی متر باشد (شکل 2 را ببینید).
تصویر
در مقایسه با درج هایی که از R1.2 استفاده می کنند، سرعت برش برای دستیابی به زبری یکسان را می توان تا 2.6 برابر شتاب داد، یعنی راندمان برش را به 2.6 برابر افزایش داد.
یکی دیگر از مزایای استفاده از تیغه گرد این است که دور تا دور آن لبه برش دارد و پس از سایش می توان آن را نمایه کرد و مجددا استفاده کرد که می تواند در هزینه مصرف تیغه بسیار صرفه جویی کند.
نیروی برش درج های گرد زیاد است که مستلزم استحکام بالای ماشین ابزار و سیستم های فرآیندی است. شکی نیست که تراش های CNC، به خصوص تراش های CNC تمام کار، بسیار سفت و سخت هستند.
ما متوجه شدیم که استفاده از تیغه های گرد در خارج از کشور بسیار بیشتر از استفاده از تیغه های اصلی در چین است.
در شرکتهای ژاپنی دیدهایم که هنگام تراشکاری سطوح صاف قطعات کار از تیغههای گرد نیز استفاده میکنند. پس چرا هنگام اتمام سطح صاف قطعه کار جرات استفاده از درج های گرد را نداریم؟
هنگام استفاده از تیغه های گرد، باید به سختی گیره توجه شود. در همه موقعیت ها نمی توان از تیغه های گرد استفاده کرد. به عنوان مثال، اگر قطعه کار دارای سطح پلکانی باشد، نمی توانید از تیغه گرد استفاده کنید. تیغه های گرد نیز برای چرخاندن قطعات جدار نازک یا شفت های باریک مناسب نیستند.
