ما دائماً با فولاد ضد زنگ-از ظروف آشپزخانه و تیغه‌های موتور هواپیما گرفته تا دریچه‌های فشار قوی-در میادین نفت و گاز در دریا سر و کار داریم. با این حال، آیا توجه کرده اید؟ وقتی "پخت" مطرح می شود، اولین غریزه بسیاری از مردم طرز فکر فولاد کربنی است: "آن را قرمز-گرم کنید و بگذارید به آرامی خنک شود." من افراد زیادی را دیده ام که در این دام افتاده اند. فولاد ضد زنگ رفتاری کاملاً متفاوت از فولاد کربنی دارد. آستنیتی، فریتی، دوبلکس، مارتنزیتی، بارشی-سخت شدن... اگر جرأت داشته باشید این پنج نوع فولاد ضد زنگ را با دمای بازپخت یکسان درمان کنید، بهترین حالت{10}}به خطر افتادن عملکرد و بدترین حالت حذف کل دسته است. امروز، من "ذخیره مخفی" پارامترهای فرآیند را به اشتراک می‌گذارم-بدون کرک، فقط عملی، خرید-زمین-آماده-چگونه. به راحتی این را نشانه گذاری کنید، اما آن را با دقت بخوانید-زیرا هر عدد نشان دهنده درسی است که از راه دشوار آموخته شده است. ابتدا، اجازه دهید به یک فرمول جهانی نگاه کنیم تا از همان ابتدا غرق نشوید. صرف نظر از نوع فولاد ضد زنگ، یک روش مفید برای محاسبه زمان نگهداری وجود دارد: **زمان نگهداری=ضخامت موثر قطعه کار × ضریب نگهداری**. به زبان ساده، ضخامت (بر حسب میلی متر) ضخیم ترین قسمت قطعه را بگیرید و آن را در یک ضریب ضرب کنید. چگونه آن ضریب را انتخاب می کنید؟ برای قطعات استاندارد، از 0.8 تا 1.2 دقیقه در میلی متر استفاده کنید. برای قطعات ضخیم یا جوش داده شده، آن را به 1.2-1.5 برسانید تا از کاهش استرس کامل اطمینان حاصل کنید. برای قطعات با دیوار نازک{27}دقیق، 0.6-0.8 کافی است. این را در نظر داشته باشید-برای هر نوع فولادی که در مورد آن صحبت می کنیم به آن نیاز خواهید داشت. **1. فولاد زنگ نزن آستنیتی (304، 316، 321)**: اینها رایج ترین انواع-غیر{38}}غیر مغناطیسی و سخت- هستند، اما یک ضعف عمده دارند: حساسیت به "حساسیت". حساس سازی چیست؟ زمانی اتفاق می افتد که مواد زمان زیادی را در محدوده 425 درجه تا 870 درجه بگذرانند. کروم برای پیوند با کربن به بیرون مهاجرت می کند و مواد را در برابر خوردگی موضعی آسیب پذیر می کند. بنابراین، قانون طلایی بازپخت در اینجا ساده است: پایین یا بالا بروید{44}}فقط در وسط معطل نشوید. **تنش‌زدایی در دمای پایین (320–360 درجه)**: مناسب برای قطعات دقیق و اجزای دیوار نازک{49}. از ضریب نگهداری 1.0 استفاده کنید. در این دما، تنش عملاً بدون تغییر شکل قطعه کاهش می یابد، در حالی که سختی و مقاومت در برابر خوردگی حفظ می شود. در مورد سرمایش؟ به سادگی اجازه دهید قطعه به آرامی در داخل کوره تا زیر 200 درجه خنک شود قبل از اینکه آن را برای خنک شدن هوا خارج کنید. هرگز آن را به سرعت خاموش نکنید، در غیر این صورت استرس باز خواهد گشت. کاهش تنش در دمای بالا (850-900 درجه): به ویژه برای قطعات جوش داده شده و صفحات ضخیم. تنش های پسماند ناشی از جوشکاری را به طور کامل از بین می برد. این قانون سخت را به خاطر بسپارید: هرگز دما را بین 500 تا 700 درجه برای مدت طولانی نگه ندارید! این منطقه خطر خوردگی بین دانه ای است. بسیاری از نشتی‌های غیرقابل توضیح خط لوله دقیقاً از همین مشکل ناشی می‌شوند. 2. فولادهای زنگ نزن فریتی (430، 409، 439): این فولادها رسانایی حرارتی خوبی و هزینه کم دارند، اما شکننده هستند و ضعف کشنده دارند-در دماهای بالا مستعد رشد دانه‌ها هستند. هنگامی که دما از 850 درجه فراتر رفت، دانه ها به سرعت رشد می کنند و مواد را بسیار شکننده می کنند. دمای بازپخت تسکین دهنده تنش 750 تا 850 درجه است که عمدتاً برای رفع تنش های داخلی باقی مانده پس از خم شدن یا کوبیدن استفاده می شود. از ضریب نگهداری 0.9 دقیقه در میلی متر استفاده کنید. بعد از نگه داشتن، می توانید قطعه را در کوره یا هوا خنک کنید-خیلی مهم نیست. با این حال، به یاد داشته باشید: درجه حرارت مطلقاً نباید از 850 درجه تجاوز کند. حتی یک درجه بالاتر باعث بزرگ شدن دانه می شود. هنگامی که درشت شدن رخ می دهد، برگشت ناپذیر است و قطعه باید از بین برود. همچنین، زحمت بازپخت کردن-دردماهای پایین و طولانی- را نداشته باشید. بی فایده است راندمان تنش زدایی در دماهای پایین برای این فولادها بسیار پایین است-این یک اتلاف وقت است. 3. فولادهای زنگ نزن دوبلکس (2205، 2507): این فولادها چشمگیر هستند که چقرمگی آستنیت را با استحکام فریت ترکیب می‌کنند و مقاومت در برابر خوردگی عالی ارائه می‌دهند. با این حال، آنها طبیعت پیچیده ای دارند-به شدت به دما{91}} حساس هستند. بازپخت کامل استرس{93}به دماهای بالا، به ویژه 1020-1100 درجه نیاز دارد. این محدوده دمایی نسبت دو فاز را مجدداً متعادل می کند و غلظت تنش ناشی از جوشکاری را کاملاً آزاد می کند. از ضریب نگهداری 1.2 استفاده کنید، یا آن را به 1.5 برای اجزای جوش داده شده با دیواره ضخیم{100}}برسانید. بخش مهم اینجاست: پس از دوره نگهداری، خنک‌سازی سریع و یکنواخت ضروری است{102}}هر چه سریع‌تر، بهتر{103}}برای جلوگیری از تشکیل فازهای سیگما (σ) مضر. نگه داشتن مواد در دمای حدود 900 درجه اکیدا ممنوع است! این محدوده دما یک "بهشت" برای فاز سیگما است. هنگامی که رسوب می کند، این ماده مانند شیشه شکننده می شود و مقاومت در برابر خوردگی آن کاهش می یابد. البته، برای قطعات با دیواره نازک،{108}}درجه حرارت پایین (320 تا 360 درجه){111}}شبیه به مواردی که برای فولادهای آستنیتی استفاده می‌شود{112}}گاهی برای رفع تنش‌های اوج استفاده می‌شود، اما اینها صرفاً اقداماتی هستند که مشکل را حل نمی‌کنند{11} (410, 420, 431): این مواد به دلیل سختی بالا و مقاومت در برابر سایش برای ابزارهای برش و یاتاقان استفاده می شود. با این حال، پس از خاموش کردن، استرس داخلی قابل توجهی ایجاد می‌کنند و در صورت عدم درمان، مستعد ترک‌خوردگی خود به خود هستند. محدوده دمایی{119}}تسکین استرس 300–400 درجه است. با دمای پایین گمراه نشوید. دقیقا درست است از ضریب زمان نگهداری 1.0 دقیقه در هر میلی متر ضخامت و به دنبال آن خنک کننده هوا استفاده کنید. این محدوده دما به طور موثر تنش های پسماند ناشی از ماشین کاری یا سنگ زنی را حذف می کند و در عین حال سختی بالای مواد را حفظ می کند. یک "منطقه خطر" دما وجود دارد که باید از آن اجتناب کرد: 350-550 درجه. تلطیف در این محدوده باعث ایجاد "شکنندگی مزاج" می شود که باعث کاهش شدید چقرمگی ضربه می شود. این ماده به جای اینکه هم سخت و هم سخت باشد، سفت و در عین حال شکننده می شود و در اثر ضربه خرد می شود. این یک دام کلاسیک با فولادهای زنگ نزن مارتنزیتی است. 5. بارندگی-فولادهای زنگ نزن سخت شونده (17-4PH, 15-5PH): این فولادها در کاربردهای هوافضا و-استحکام بالا-در قالب‌های ریز، استحکام اولیه خود را در قالب‌های ریز به دست می‌آورند. ماتریس منطق بازپخت آنها دقیقا برعکس مثال های قبلی است. اصل اصلی این است که دمای بازپخت هرگز نباید از دمای پیری تجاوز کند، زیرا فرآیند پیری برای مواد برای دستیابی به خواص نهایی خود حیاتی است. اگر دماهای بالا باعث رسوب زودرس فازهای تقویت شود، عملیات پیری مناسب بعدی بی اثر می شود و استحکام نهایی و پایداری ابعادی با مشخصات طراحی مطابقت نمی کند. دمای قبل از کاهش تنش{152}معمولاً 480–550 درجه است، با ضریب نگهداری 1.1 و به دنبال آن خنک‌سازی کوره است. این محدوده دما برای از بین بردن تنش های حاصل از پردازش اولیه بدون ایجاد بارش زودرس فازهای تقویتی کافی است. به این فکر کنید: شما یک شفت دقیق از فولاد ضد زنگ 17-4 PH دارید. پس از ماشین کاری، بیش از حد تحمل تغییر شکل داده است و می خواهید از آنیل در دمای بالا برای صاف کردن آن استفاده کنید. چه کاری انجام می دهید؟ آیا خطر افزایش دمای پیری را دارید یا به دنبال راه حل دیگری هستید؟ در تولید، شیطان در جزئیات است - اما تخصص واقعی نیز در اینجا نهفته است. امیدوارم دفعه بعد که با قطعات فولادی ضد زنگ کار می کنید، این مقاله به شما اطمینان بیشتری بدهد. به یاد داشته باشید: وقتی چیزی را نمی دانید سؤال پرسیدن شرم ندارد. خجالت واقعی از خراب کردن یک قسمت و مجبور به کار مجدد آن ناشی می شود.
