1. عمومی
به منظور استاندارد سازی قالب نقشه های مکانیکی در شرکت، ساده و استانداردسازی آنها و تسهیل اشتراک گذاری شبکه، مشخصات نقشه های مکانیکی تدوین شده است. این مشخصات برای نقشه های سه بعدی و نقشه های مهندسی که توسط نرم افزارهای Solidworks و Creo در نقشه مهندسی مکانیک این شرکت ترسیم شده اند، کاربرد دارد. اگر محتوایی که در این مشخصات مشخص نشده است در فرآیند استفاده دخیل باشد، باید با استانداردها و مقررات ملی مربوطه مطابقت داشته باشد.
2. مشخصات استفاده از نرم افزار نقشه کشی
محتوای این قسمت نرم افزار Solidworks را مثال می زند و نرم افزار Creo بر اساس این استاندارد پیکربندی و استفاده می شود.
2.1. انتخاب الگو
هنگام استفاده از solidworks برای ساخت مدل های قطعه و مدل های مونتاژی، باید از الگوهای مدل مشخص شده توسط شرکت استفاده کنید و نام قالب ها "parts - XX company"، "assembly - XX company" است.
هنگام استفاده از solidworks برای ایجاد نقشه های مهندسی، باید از الگوهای طراحی مهندسی مشخص شده توسط شرکت استفاده کنید و نام الگوها "Engineering Drawing A0A{1}}XX Company", "Engineering Drawing A2A3A{{{{ 4}}XX Company".
پس از انتخاب الگوی طراحی مهندسی، قالب طراحی مناسب را انتخاب کنید. طبق استانداردهای ملی، این شرکت 5 فرمت نقشه را فرموله کرده است که شامل "A0-XX Company"، "A{2}}XX Company"، "A2-XX company"، "A 3-XX company", "A4 Longitudinal - a specific company". لازم به ذکر است که فرمت افقی برای نقشه های A4 مجاز نمی باشد.
2.2. مشخصات اسکیس
پس از ایجاد یک قسمت جدید، اگر یک ویژگی اکسترود شده است، صفحه بالایی را برای صفحه طرح انتخاب کنید. اگر یک ویژگی چرخشی است، صفحه سمت راست یا جلو را برای صفحه طرح انتخاب کنید.
ویژگی اکسترود کردن
قابلیت چرخش
طرح ترسیم شده باید کاملاً مشخص باشد (رنگ طرح تماماً مشکی است) و از محدودیت ها (عمود، موازی، مساوی، متقارن، مماس و ...) تا حد امکان به جای ابعاد استفاده شود تا طرح کاملاً مشخص شود.
2.3. مشخصات مدل
پس از ایجاد مدل قطعه و مونتاژ، باید "کارت ویژگی های سفارشی" شامل: نام، کد الگو، شماره کالا، مواد و نکات را پر کنید.
قوانین نامگذاری نام مدل قطعه و اسمبلی عبارتند از شماره رسم به اضافه نام، و شماره ترسیم و نام مطابق با مواردی است که در کارت ویژگی پر شده است.
2.4. مشخصات شماره نقشه کشی
روش تهیه این است: کد محصول به اضافه شماره سریال، مانند XXX-01-02-00، XXX-01-02-01. در میان آنها، "XXX" نشان دهنده کد محصول است، رقم آخر "00" است، به این معنی که یک نقشه اسمبلی است، و زمانی که آخرین رقم "01"، "02" و غیره باشد، این رقم است. به عنوان یک نقاشی قسمت بیان شده است. قانون نامگذاری "XXX" این است: حروف اول انگلیسی مخفف ماشین به اضافه پارامترهای اصلی تجهیزات، به عنوان مثال، MXJ800 به معنی ماشین سنگ زنی، 800 به معنای حداکثر قطر پردازش 800 میلی متر است. به طور کلی، شماره ترسیم یک محصول را حداکثر می توان به چهار لایه از نقشه های قطعه تقسیم کرد و قوانین تقسیم دقیق در شکل زیر نشان داده شده است:
نقاشی مونتاژ
XXX-00
نمودار لایه اول قطعات
XXX-01
نقشه مونتاژ طبقه اول
XXX-02-00
نمودار قطعات لایه دوم
XXX-02-01
مونتاژ سطح دوم
XXX-02-02-00
نمودار لایه سوم قطعات
XXX-02-02-01
مونتاژ لایه سوم
XXX-02-02-02-00
نمودار لایه چهارم قطعات
XXX-02-02-02-01
XXX-02-02-02-02
XXX-02-02-02-03
...
نمودار لایه سوم قطعات
XXX-02-02-03
...
...
نمودار قطعات لایه دوم
XXX-02-03
...
...
نمودار لایه اول قطعات
XXX-03
مونتاژ سطح اول
XXX-04-00
...
...
2.5. مشخصات فرمت
1) فونت
الزامات کلی این است که نقاشی باید واضح باشد، اندازه قلم باید مناسب باشد و فونت (حرف های چینی) باید از نوع فونت Hanyi Chang Fangsong باشد.
(الف) نکات: شامل شماره قطعات، نقاط مبنا، تلورانس های هندسی، یادداشت ها و علائم جوشکاری و ارتفاع فونت 3.5 میلی متر توصیه می شود.
ب) الزامات فنی: الزامات فنی عموماً بالای نوار عنوان قرار دارند. توصیه میشود ارتفاع کلمه «نیازمندیهای فنی» در قابهای نقشه A2، A3 و A4 5 میلیمتر و ارتفاع کلمه قسمت محتوای «نیازمندیهای فنی» 3.5 میلیمتر باشد. ارتفاع کلمه "نیازها" 7 میلی متر و کلمه "الزامات فنی" 5 میلی متر است.
(ج) ابعاد: شامل زاویه، طول قوس، پخ، قطر، علامت سوراخ، خطی بودن، زنجیره بعد و شعاع، و ارتفاع قلم توصیه می شود 3.5 میلی متر باشد.
(د) فرم: ارتفاع فونت توصیه می شود 5 میلی متر باشد.
(ه) نماد نمایش: از جمله نمای کمکی، نمای جزئی، نمای مقطع و غیره، ارتفاع فونت توصیه می شود 5 میلی متر باشد.
2) نوع خط
طبقه بندی نوع خط
ضخامت خط کانتور (خط توپر ضخیم) و سایر خطوط (خط جامد نازک) واضح و مناسب است. توصیه می شود که عرض خط جامد ضخیم {{0}}.35 میلی متر و عرض خط نازک 0.18 میلی متر باشد. جزئیات به شرح زیر است:
(الف) لبه قابل مشاهده: سبک: خط ثابت. ضخامت خط: 0.35mm
(ب) لبه پنهان: سبک: خط ثابت. ضخامت خط: 0.18mm
(ج) منحنی طرح: سبک: خط ثابت. ضخامت خط: 0.18mm
(د) منحنی سازنده: سبک: خط مرکزی. ضخامت خط: 0.18mm
(ه) هچ / پر کردن منطقه: سبک: خط یکپارچه. ضخامت خط: 0.18mm
(و) خط شکست: سبک: خط خط تیره دو نقطه. ضخامت خط: 0.18mm
3) مشاهده
زاویه دید: دیدگاه اول
(الف) نمای بخش
وقتی فقط یک نمای مقطعی در یک شکل وجود دارد، نمای برش شده نیازی به علامت گذاری با برچسب ندارد، بلکه فقط باید موقعیت برش و جهت برش را نشان دهد. جز در موارد دیگری که مشخص شده باشد، نمای برششده نیازی به حاشیهنویسی ندارد. هنگامی که مقیاس با نمای برش ناسازگار است، حاشیه نویسی باید حاشیه نویسی شود و مستقیماً بالای نما قرار گیرد.
هنگامی که چندین نمای مقطعی در یک طراحی وجود دارد، نماهای برش داده شده باید با برچسب ها، موقعیت های برش و جهت برش علامت گذاری شوند و حاشیه نویسی باید مستقیماً بالای نماهای مقطعی مربوطه مشخص شود.
ب) نمای جزئی
استاندارد نمای جزئی پایه: گیگابایت. فونت: آهنگ; اندازه قلم: 5.{1}}mm.
سبک: با رهبر.
برچسبها: Ⅰ، Ⅱ، Ⅲ... مستقیماً بالای نمای جزئی مشخص شده است: مانند، .
ج) به منظره
مشاهده برچسب: مانند جهت A، جهت B، و غیره. در بالای نما مشخص شده است.
4) دیگر
الف) دیگر لازم نیست مقدار این جزء "*/واحد" در گوشه سمت راست پایین ستون "Material" در نوار عنوان نقشه مهندسی هر جزء نشان داده شود.
ب) نماد مبدأ، نماد نمای مقطع و نماد نمای جهت در هر نقشه مهندسی باید با حروف انگلیسی A، B، C، D... مشخص شود و حروف تکراری مجاز نیست.
3. الزامات نقشه کشی
3.1. مشاهده انتخاب فریم
از منظر اقتصادی، اصل اساسی انتخاب اندازه نقشه این است: با این فرض که می توان گرافیک را به وضوح بیان کرد، هر چه اندازه نقشه کوچکتر باشد، بهتر است. A4 می تواند برای بیان واضح بدون A3 و A3 برای بیان واضح بدون A2 استفاده شود. اگر A2 به وضوح بیان می کند، از A1 استفاده نکنید و اگر می توانید از A1 برای بیان واضح استفاده کنید، از A0 استفاده نکنید. با این حال، بزرگترین تفاوت بین طراحی کامپیوتری و نقاشی های دستی این است که طراحی کامپیوتری می تواند تا حدی بی نهایت بزرگ شود. اشتباه رایجی که تازه واردان مرتکب می شوند این است که اندازه طرح بسیار کوچک است که منجر به علامت گذاری نامشخص پس از چاپ می شود که برای پرسنل پردازش دردسر ایجاد می کند.
3.2. یکنواختی الگو
نقاشی ها آثار هنری هستند و طراحی باید در نظر داشته باشد که چگونه مکان نما را معقول و سطح نقاشی را یکنواخت کند. قرارگیری نماها، ابعاد، نمادهای پردازشی، الزامات فنی، جدول زمانی و غیره همگی به یکنواختی نقشه مرتبط هستند.
3.3. مقیاس ترسیمی
مقیاس نقاشی به طور مناسب انتخاب شده است و نسبت توصیه شده توسط استاندارد ملی ترجیح داده می شود، مانند 1:1.5×10n، 1:2×10n، 1:2.5×10n، 1:3×10n، 1:4× 10n، 1:5×10n، 1:6×10n، جایی که n=0،1،2…، اما برای اینکه طرح ترسیم معقول تر، هماهنگ تر و زیباتر شود، نسبت های صحیح مانند 1:7 و 1:8 را می توان استفاده کرد، اما 1:5.5 و 1:6.5 را نمی توان استفاده کرد نسبت اعشاری برابر.
نسبت بزرگ شدن جزئی نسبت اندازه طراحی به اندازه واقعی است. به عنوان مثال، اگر مقیاس نقاشی 1:2 باشد، و نقشه بزرگ شده جزئی، طرح را 4 برابر بزرگ می کند، مقیاس باید به جای 4:1 در نقاشی بزرگ شده جزئی، 2:1 علامت گذاری شود.
3.4. مشاهده انتخاب
تا زمانی که شکل قطعه را بتوان به وضوح بیان کرد، هر چه تعداد نمایش کمتر باشد بهتر است. نمایی که می تواند به بهترین شکل شکل مولفه را بیان کند باید به عنوان نمای اصلی انتخاب شود و در صورت لزوم نمای بالا، نمای جانبی، نمای جهت و نمای جزئی اضافه شود، اما هیچ نمای اضافی ظاهر نشود. اگر یک نما بتواند بدون آن قسمت را به وضوح بیان کند و هیچ علامت بعدی روی نما نباشد، به این معنی است که این نما را می توان حذف کرد. بنابراین، یک اصل مهم در ساده سازی نماها این است: نماهای بدون ابعاد را می توان حذف کرد!
در نقشههای مونتاژ، نقشههای جوشکاری و سایر نقشههای اجزا، نیازی به بیان واضح ساختار همه قطعات نیست، بلکه باید رابطه مونتاژ قطعات، موقعیتهای جوش و خطوط کلی قطعات مهم به وضوح بیان شود.
3.5. اندازه گیری
انتخاب معیارها: معیارها به معیارهای طراحی، معیارهای تولید و معیارهای اندازه گیری تقسیم می شوند. سعی کنید سه معیار را یکسان کنید تا خطاهای تولید را کاهش دهید. در طول فرآیند طراحی، راحتی ساخت و اندازه گیری آینده باید به طور کامل در نظر گرفته شود.
ابعاد مرجع: ابعاد اجازه قرار دادن بسته و مکرر را نمی دهد. هنگامی که برخی از ابعاد واقعاً مورد نیاز است (با این بعد، میتوان هدف طراحی را با وضوح بیشتری بیان کرد و از تبدیل ابعاد جلوگیری کرد)، اما علامتگذاری بعد منجر به موقعیتیابی مکرر یا ابعاد بسته میشود، از بعد مرجع (بعد با براکت) استفاده میشود. برای نشان دادن آن، همانطور که در شکل زیر در اندازه (15) نشان داده شده است.
ابعاد انجمنی تا آنجا که ممکن است در یک دیدگاه بیان می شود. مانند اندازه موقعیت و اندازه شکل سوراخ.
ابعاد فیله: شعاع خم برای صفحات و لوله ها با شعاع های داخلی اندازه گیری می شود.
حذف ابعاد: در فرآیند اندازه گیری از زاویه ساخت ("ادبیات مهندسی مکانیک" توجه: دقیقاً طبق مراحل پردازش) برای علامت گذاری اندازه استفاده کنید (بدون اندازه مشخص، قطعات قابل ساخت نیستند). به علامت گذاری شکل، ابعاد نصب و اتصال در نقشه مونتاژ توجه کنید.
مقدار اندازه: هنگام طراحی سعی کنید اندازه اعداد صحیح 5 و 10 را برای اندازه سطح غیر پردازشی انتخاب کنید. 34، 58 و غیره را انتخاب کنید که 1 تا 3 میلی متر کوچکتر از مضرب های صحیح 5 و 10 هستند.
هنگام برخورد با اعداد اعشاری در ابعاد تبدیل شده از زاویه، این اعداد باید گرد شوند. برای مثال، بعد 114.88 را می توان به 115 گرد کرد و بعد 33.668 درجه را می توان به 33.7 درجه گرد کرد. قوانین گرد کردن ابعاد با اعشار به شرح زیر است: ابعاد طول را می توان به یک رقم اعشار گرد کرد. به طور کلی، زیر 0.3 به 0، {{10}}.3~0.6 به 0.5 گرد میشود، و بالاتر از 0.6 به 1 گرد می شود. ابعاد زاویه عموماً به یک رقم اعشار گرد می شود. زیر 0.05 به 0، بالای 0.05 به 0.1 گرد میشود.
خطوط ابعاد نباید قطع شوند. وقتی خطوط ابعادی با هم قطع می شوند، به این معنی است که موقعیت بعد اشتباه است.
چیدمان شماره سریال قطعات: در کل شکل، شماره سریال ها به ترتیب در جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت چیده شده اند و ترتیب در ردیف ها مجاز نیست.
4. پردازش نمادها
چه زمانی از نمادهای ماشینکاری استفاده کنیم؟ عرف شرکت تصریح می کند که روش های حذف مواد از قبیل تراشکاری، فرز، تراش، سنگ زنی، اره کردن، مته کاری و حفاری فرآوری می شود و سایر روش ها فرآوری نمی شوند.
زبری: اگر نیاز خاصی وجود نداشته باشد، زبری 12.5 به طور کلی اتخاذ می شود. زبری سطح هر سطح منطبق نباید کمتر از 3.2 باشد و زبری سطح هر سطحی که نیازهای بالا دارد (مانند سطح آب بندی خلاء) نباید کمتر از 1.6 باشد. هنگامی که هیچ پردازشی (مانند سطح صفحه، سطح ریخته گری) استفاده نمی شود، از نماد زبری بدون خطوط افقی استفاده می شود.
5. تناسب تحمل
5.1. تلورانس های ابعادی
انتخاب تناسب: تلرانس های تداخل، انتقال، تناسب ترخیص با توجه به تلورانس های توصیه شده در استانداردهای ملی انتخاب می شوند.
برچسب تحمل ابعاد خطی برای برچسب زدن کد تلورانس و مقدار انحراف حد مربوطه به طور همزمان یکپارچه شده است. مقدار انحراف حد باید در داخل پرانتز قرار گیرد، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است:
هنگام علامت گذاری کد تناسب بعد خطی در نقشه مونتاژ، باید به صورت کسری در سمت راست بعد اصلی علامت گذاری شود، شماره گذار کد تلورانس سوراخ و مخرج کد تلورانس است. از شفت، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است:
5.2. تلورانس های هندسی
بر توضیح استفاده از درجه موقعیت تمرکز کنید. درجه موقعیت باید در مقادیر زیاد استفاده شود و تلرانس آزاد نمی تواند شرایط درجه موقعیت سوراخ را برآورده کند. به طور کلی، دقت موقعیت توسط دقت ابزار، قالبهای حفاری و ماشینآلات پردازش تضمین میشود. اندازه موقعیت بین سوراخ ها توسط اندازه قاب کنترل می شود.
اندازه موقعیت و قاب: اندازه موقعیت یابی به دو دسته تقسیم می شود، یکی اندازه نصب خود یک جزء و دیگری اندازه موقعیت یابی غیر از نصب. بین این دو نوع سایز تفاوت وجود دارد. اندازه نصب خود نمی تواند انحراف زیادی داشته باشد که با اندازه قاب نشان داده می شود و اندازه قاب از موقعیت جدانشدنی است. روش برچسب گذاری اندازه و موقعیت قاب به شرح زیر است:
6. قوانین انتخاب مواد
6.1. مقررات برچسب گذاری مواد
هر قسمت باید با نام ماده مشخص شود، ستون مواد مونتاژ مستقیماً با کلمه "مجموعه" و ستون جزئیات مواد جوش مستقیماً با کلمه "جوشکاری" مشخص شده است.
6.2. انتخاب مواد متداول
قطعات ساختاری: فولاد ساختاری کربن Q235; فولاد ضد زنگ 304، 304L، 310S، 316L، 3Cr13؛ آلیاژ آلومینیوم LY12, 7075; چدن HT250، HT300، و غیره؛
محور محرک: 45، 40Cr، 3Cr13، 38CrMoAl، و غیره؛
قطعات لاستیکی: لاستیک نیتریل، لاستیک فلوئور، لاستیک طبیعی و غیره، بیشتر به عنوان مهر و موم و ضربه گیر استفاده می شود.
قطعات مقاوم در برابر سایش: مس، پلی تترا فلوئورواتیلن، نایلون، پلی اورتان و غیره که بیشتر به عنوان قطعات مقاوم در برابر سایش یا عایق و قطعات بافر استفاده می شود.
7. جوشکاری
7.1. نمادهای جوشکاری
تصویر
معنی علامت جوش در شکل:
K: ارتفاع جوش؛
n: تعداد قطعات جوش.
L: طول جوش؛
e: فاصله جوش.
N: تعداد جوش های مشابه.
پرچم نماد جوش نقطه ای است. دایره شماره جوش محیطی است. دو مثلث نماد جوش فیله متقارن هستند. Z نشان دهنده جوش متقاطع است. لطفاً برای جزئیات به "راهنمای طراحی ماشین" مراجعه کنید.
7.2. فرم جوش
جوش فیله: جوشی که در آن جوش بین دو قسمت زاویه دار باشد.
جوش لب به لب: جوش هم سطح بین دو قسمت، جوش لب به لب برای جوش های استحکام عمومی استفاده نمی شود.
جوشکاری روکش: درز جوش روی سطح قطعه معمولاً برای بهبود مقاومت در برابر سایش استفاده می شود.
جوش نقطه ای: جوش نقطه ای در محل جوش که برای جوشکاری قطعات صفحه نازک استفاده می شود.
جوش شیار: جوش با شیار. جوش های V شکل با لبه های بلانت، جوش های V شکل یک طرفه با لبه های بلانت، جوش های U شکل با لبه های بلانت، جوش های U شکل یک طرفه با لبه های بلانت، جوش های شاخ شکل و شاخ یک طرفه وجود دارد. جوش های شکل نوع فرم جوش های V شکل و U شکل باید قبل از جوشکاری شیار شوند.
جوش محیطی: یک دایره در اطراف قطعه یا روی سطح خاصی جوش دهید.
جوش متقارن: جوش متقارن با یک جزء.
جوش متناوب: یک درز جوش با قسمت خالی بعد از جوش.
جوش Z شکل: مخصوص جوش متقارن متناوب، یعنی جوش های بالایی و پایینی به صورت پلکانی هستند.
جوش قاب: جوش سه طرفه به شکل قاب.
8. انتخاب قطعات استاندارد
8.1. اصول انتخاب قطعات استاندارد
هرچه تعداد قطعات استاندارد کمتر باشد بهتر است سعی کنید یکپارچه باشد و مشخصات قطعه استاندارد را به دلخواه افزایش ندهید. به طور کلی قطعات استاندارد در سیستم PLM انتخاب می شوند.
ابتدا قطعات استاندارد موجود در سیستم PLM را انتخاب کنید. زمانی که قطعات استاندارد مورد نیاز در قطعات استاندارد موجود یافت نشد، مجاز به ایجاد کد قطعه استاندارد جدید و استفاده از قطعه استاندارد جدید است.
8.2. استفاده از قطعات استاندارد را در اولویت قرار دهید
نوع
)
نمونه برچسب
(ستون نام)
تذکر دهید
(ستون مواد)
پیچ درپوش سر شش سوکت
GB/T70.1
پیچ سر سوکت شش گوش M12×40
فولاد ضد زنگ / استحکام بالا 12.9
پیچ سر شش گوش
GB/T70.3
پیچ سر سوکت شش گوش M6×16
فولاد ضد زنگ
پیچ های سر شش گوش
GB/T70.2
پیچ سر تخت شش گوش M6×10
فولاد ضد زنگ
پیچ های ست نقطه تخت سوکت شش گوش
GB/T77
پیچ ست سوکت شش گوش با انتهای صاف M5×10
فولاد ضد زنگ
پیچ سر شش گوش
GB/T5872
پیچ سر شش گوش M12×30
فولاد ضد زنگ / استحکام بالا 12.9
مهره شش گوش
GB/T6170
مهره شش گوش M10
فولاد ضد زنگ
واشر تخت
GB/T97.2
واشر تخت 8
فولاد ضد زنگ
واشر فنری
GB/T93
واشر فنری 10
65 میلیون
گیره برای شفت
GB/T894.1
گیره شفت 55
65 میلیون
گیره برای سوراخ ها
GB/T893.1
گیره برای سوراخ 32
65 میلیون
9. تقسیم بندی
تقسیم کامپوننت اساسی ترین محتوای طراحی است. اگر تقسیم بندی اجزا خوب نباشد، کل مجموعه نقشه ها و روند مونتاژ نامرتب خواهد بود. اصول اساسی تقسیم عبارتند از: تقسیم عملکردی و تقسیم مکانی فیزیکی. استقلال عملکردی و استقلال مکانی فیزیکی باید به اجزای جداگانه تقسیم شود. با در نظر گرفتن ماشین سنگ زنی به عنوان مثال، آن را به اجزای ستون قفسه، اجزای حرکت، اجزای شیر ایزوله، اجزای سنگ زنی چرخ سنگ زنی، اجزای تنظیم سطح، اجزای سیستم خلاء، اجزای آبراه و غیره تقسیم می شود. برای قوانین نامگذاری اعداد ترسیمی هر جزء، لطفاً به مشخصات اعداد شکل قبلی مراجعه کنید.
10. فرمت نوشتن الزامات فنی رایج
محتوای کلی الزامات فنی:
1) الزامات برای مواد، مواد، و عملیات حرارتی (مانند پارامترهای الکترومغناطیسی، ترکیب شیمیایی، رطوبت، سختی، الزامات متالوگرافی و غیره).
2) تلورانس های ابعادی، اشکال و ناهمواری های سطحی و ... که بیان آنها در نما مشکل است.
3) الزامات یکنواخت برای عناصر ساختاری مربوطه (مانند فیله، پخ، ابعاد و غیره).
4) الزامات کیفیت سطح قطعات و اجزاء (مانند پوشش، آبکاری، شات پینینگ و غیره).
5) الزامات ویژه برای ترخیص، تداخل و عناصر ساختاری فردی.
6) الزامات برای کالیبراسیون، تنظیم و آب بندی.
7) الزامات مربوط به عملکرد و کیفیت محصولات و قطعات (مانند سر و صدا، مقاومت در برابر لرزش، اتوماسیون، ترمز و ایمنی و غیره).
8) شرایط و روش های آزمایش.
9) سایر دستورالعمل ها
موارد فوق جنبه های کلی هستند که باید در هنگام ارائه الزامات فنی در نقشه های محصولات، قطعات و اجزاء مورد توجه قرار گیرند. برای طراحی قطعه یا مونتاژ هر کد ترسیمی، 9 جنبه فوق ضروری نیست. وضعیت خاص هر شی را بیان کنید و الزامات فنی لازم را پیشنهاد کنید
هنگام نوشتن الزامات فنی باید نکات زیر را در نظر داشت:
1) موقعیت نوشتن عنوان و مفاد "الزامات فنی" باید "تا حد امکان بالا یا سمت چپ نوار عنوان" باشد. الزامات فنی را دور از نوار عنوان ننویسید. الزامات یکنواخت برای عناصر ساختاری (مانند "همه پخ های C1") را در گوشه سمت راست بالای نقشه ننویسید.
2) عنوان توضیحات متن باید "نیازمندی های فنی" باشد. اگر فقط یک مورد وجود دارد، نیازی به شماره گذاری نیست، اما عنوان نباید حذف شود. "تذکر" نباید به جای "الزامات فنی" استفاده شود. نوشتن "شرایط فنی" به عنوان "شرایط فنی" مجاز نیست. "الزامات فنی" بخشی از "شرایط فنی" است.
3) شرایط بندها باید مختصر و استاندارد باشد. در نقشه اسمبلی، زمانی که عبارت شامل قطعات و اجزا باشد، می توان به جای آن از شماره سریال یا کد (کدهای طراحی) آنها استفاده کرد.
4) الزامات خاص برای تلورانس های نامشخص تلورانس های ابعادی و تلورانس های هندسی باید در الزامات فنی مشخص شود.
10.1. درمان سطحی
درمان سطح: آنودایز (سیاه، سفید)
درمان سطح: گالوانیزه
درمان سطح: روکش کروم تزئینی (ضخامت آبکاری مشخص نشده است)
روکش کروم سطح: ضخامت پوشش {{0}}.××~0.××mm (روش علامت گذاری برای روکش کروم سخت در همه سطوح)
به غیر از سطح ××، سایر سطوح با کروم سخت اندود شده و ضخامت پوشش {{0}} است.××~0.××mm (روش علامت گذاری برای چند سطح بدون آبکاری کروم)
آبکاری کروم سخت روی سطح ××، ضخامت پوشش {{0}} است.××~0.××mm (فقط چند روش علامت گذاری برای روکش کروم سطح)
10.2. رنگ آمیزی
تمام سطوح با رنگ رنگ شماره ×× رنگ آمیزی می شوند
×× سطح رنگ شده، رنگ رنگ شماره ××
به جز سطح ××، سایر سطوح با رنگ رنگ شماره ×× رنگ آمیزی می شوند
10.3. حرارت درمانی
عملیات حرارتی: عملیات خاموش کردن و تمپر کردن، سختی پس از خاموش کردن و تمپر HB××××~××× است.
عملیات حرارتی: کوئنچ سطح، سختی سطح پس از کوئنچ HRC ×××~×××، عمیق ×××××
عملیات حرارتی: کربورسازی سطح (نیتروژن)، سختی HRC ×××~×××، کربورسازی (نیتروژن) عمیق ××~××
10.4. فیله و پخ
تمام فیله ها R×
فیله پر نشده R×
تمام پخ ××
پخ پر نشده××
پخ لبه تیز××
لبه تیز صاف نیست
10.5. جوشکاری
سطح تمام قطعات قبل از جوشکاری باید صاف و صاف و بدون علامت چکش آشکار باشد
جوش ها باید نفوذ کرده و عاری از عیوب مانند سرباره ها، ترک ها و منافذ باشند.
پس از جوشکاری، هر سطح باید صاف و درز جوش آسیاب شود
پس از جوشکاری، باید تحت فشار ××MPa به مدت ×min تحت آزمایش فشار قرار گیرد و در هر جوش نباید نشتی وجود داشته باشد.
تکمیل جوشکاری باید به صورت مصنوعی (طبیعی، ارتعاشی) درمان پیری باشد (به طور کلی برای جوشکاری های بزرگ استفاده می شود)
10.6. ریخته گری
سطح بلانک ریخته گری ماشین کاری نشده است و لازم است سطح آن صاف باشد و عیوب ریخته گری مانند سوراخ های ماسه، حفره های انقباض و ترک مجاز نیست.
اگر شعاع فیله ریخته گری پر نشده کمتر یا مساوی R× باشد، سطح ریخته گری باید با ماسه تمیز شود.
ریخته گری به درمان پیری مصنوعی (طبیعی) نیاز دارد.
