می توانم بپرسم که نخ ریز را می توان نخ ریز نامید؟ ما ممکن است آن را اینگونه تعریف کنیم. به اصطلاح نخ درشت را می توان به عنوان یک نخ استاندارد تعریف کرد. در حالی که نخ ریز نسبت به نخ درشت است. در قطر اسمی یکسان، تعداد دندان ها در هر اینچ متفاوت است، یعنی گام متفاوت است. گام دندان بزرگ است، در حالی که گام دندان ظریف کوچک است. یعنی برای دو مشخصات 1/2-13 و 1/2-20 اولی درشت و دومی خوب است. بنابراین به صورت 1/2-13UNC و 1/2-20UNF بیان میشود.
از آنجایی که دو مشخصات رزوه متفاوت برای قطر اسمی یکسان وجود دارد، چگونه می توان رزوه های درشت و ریز را انتخاب کرد؟
نخ درشت
به اصطلاح نخ درشت در واقع به نخ استاندارد اشاره دارد. بدون دستورالعمل خاصی، پیچهای فولادی ضد زنگ و سایر بستهایی که معمولاً میخریم، همگی رزوههای درشت هستند. رزوه درشت با استحکام بالا، قابلیت تعویض خوب مشخص می شود و استانداردهایی برای مقایسه وجود دارد. به طور کلی، نخ درشت باید بهترین انتخاب باشد. در مقایسه با نخ خوب، به دلیل گام بزرگ، زاویه سرب نخ نیز بزرگ است. ویژگی خود قفل ضعیف است و واشرهای ضد شل شدن، دستگاه های خود قفل و غیره باید در محیط های لرزشی نصب شوند. مزیت آن این است که جداسازی و مونتاژ آسان است و قطعات استاندارد مطابق با کامل هستند و به راحتی قابل تعویض هستند. هنگام علامت گذاری رزوه های درشت نیازی به علامت گذاری گام نیست، مانند M8، M{5}}H، M16-7H و غیره عمدتاً برای اتصال رشته ها استفاده می شود.
نخ خوب
نخ ریز و نخ درشت دقیقاً برعکس هستند و برای تکمیل الزامات ویژه ای که نخ درشت نمی تواند برآورده کند مقرر شده است. نخ ریز نیز دارای سری گام است و گام نخ ریز کوچکتر است، بنابراین ویژگی آن این است که برای خود قفل شدن و ضد شل شدن مساعدتر است. و تعداد دندان ها بیشتر است که می تواند اثر نشتی را کاهش دهد و اثر آب بندی را به دست آورد. در برخی موارد دقیق، پیچ های فولادی ضد زنگ با دندانه ریز برای کنترل و تنظیم دقیق راحت تر هستند.
نقطه ضعف این است که ارزش کششی و استحکام کمتر از دندان های درشت است و نخ به راحتی آسیب می بیند. جدا کردن و مونتاژ چند بار آن توصیه نمی شود. بست ها مانند مهره ها و سایر قسمت های نگهدارنده ممکن است به همان اندازه دقیق باشند و اندازه آنها کمی اشتباه است که به راحتی به پیچ و مهره همزمان آسیب می رساند. به طور عمده در اتصالات لوله متریک سیستم های هیدرولیک، قطعات انتقال مکانیکی، قطعات جدار نازک با استحکام ناکافی، قطعات داخلی محدود شده توسط فضا و شفت با نیازهای قفل شوندگی بالا و غیره استفاده می شود. گام نخ باید هنگام علامت گذاری رزوه ریز مشخص شود. تفاوت را با نخ درشت نشان می دهد.
نحوه انتخاب نخ درشت و نخ ریز
از پیچ های درشت و رزوه برای مقاصد چفت و بست استفاده می شود و پیچ های رزوه ریز عموماً برای قفل کردن قطعات جدار نازک و قطعاتی که نیاز به مقاومت در برابر لرزش بالایی دارند استفاده می شود. عملکرد خود قفل رزوه خوب خوب است، بنابراین توانایی ضد لرزش و ضد شل شدن قوی است، اما به دلیل عمق نخ کم، توانایی مقاومت در برابر نیروی کشش بیشتر از رزوه درشت بدتر است. هنگامی که اقدامات ضد شل شدن انجام نمی شود، اثر ضد شل شدن نخ ریز بهتر از نخ درشت است و عموماً برای قطعات جدار نازک و قطعات با نیاز نسبتاً بالا برای ضد لرزش استفاده می شود. هنگامی که برای تنظیم استفاده می شود، نخ ریز مزایای بیشتری دارد. معایب نخ ریز: برای استفاده بر روی مواد با بافت بیش از حد ضخیم و استحکام ضعیف مناسب نیست. هنگامی که نیروی سفت شدن بیش از حد زیاد باشد، به راحتی می لغزد.
