در ماشینکاری CNC، جهت چرخش فرز به طور کلی ثابت است، اما جهت تغذیه تغییر می کند. در آسیاب دو پدیده متداول وجود دارد: فرز پایین و فرز بالا.
لبه های برش فرز با هر بار فرو رفتن در معرض بارهای ضربه ای قرار می گیرند. برای فرزکاری موفق، باید به الگوی تماس صحیح بین لبه برش و مواد در هنگام ورود و خروج از برش توجه شود. در عملیات فرزکاری، قطعه کار در جهت یکسان یا مخالف چرخش فرز کاتر تغذیه می شود که بر ورود، خروجی فرز و اینکه روش فرز فرز صعودی یا فرز بالا است، تأثیر می گذارد.
01 قانون طلایی آسیاب - از ضخیم به نازک
هنگام آسیاب، مهم است که تشکیل تراشه را در نظر بگیرید. عامل تعیین کننده برای تشکیل تراشه، موقعیت فرز برش است و مهم است که براده های ضخیم در هنگام ورود و تراشه های نازک در هنگام خروج برای اطمینان از فرآیند آسیاب پایدار مورد هدف قرار گیرند. قانون طلایی آسیاب "ضخیم به نازک" را به خاطر داشته باشید تا اطمینان حاصل کنید که لبه با کمترین ضخامت براده ممکن بریده می شود.
02 فرز صعود
در فرز صعودی، ابزار برش در جهت چرخش تغذیه می شود. هر زمان که ماشین ابزار، یراق آلات و قطعه کار اجازه دهند، فرز صعودی همیشه روش ترجیحی است.
در فرز لبه صعود، ضخامت براده از ابتدای برش به تدریج کاهش می یابد و در نهایت در پایان برش به صفر می رسد. این کار از خراشیدگی و مالش لبه برش به سطح قطعه قبل از درگیر شدن در برش جلوگیری می کند.
ضخامت تراشه های بزرگ سودمند است و نیروهای برشی تمایل دارند قطعه کار را به داخل فرز می کشند و لبه برش را در برش نگه می دارند. با این حال، از آنجایی که کاتر فرز مستعد کشیده شدن به داخل قطعه کار است، ماشین ابزار باید با از بین بردن واکنش برگشتی، فاصله تغذیه میز را کنترل کند. اگر فرز به داخل قطعه کار کشیده شود، خوراک به طور غیرمنتظره ای افزایش می یابد و به طور بالقوه باعث ضخامت بیش از حد براده و شکستگی لبه برش می شود. در این موارد، آسیاب را در نظر بگیرید.
03 فرز بالا
در فرز بالا، ابزار برش در جهت مخالف چرخش خود تغذیه می شود.
ضخامت تراشه به تدریج از صفر تا پایان برش افزایش می یابد. لبه برش باید با فشار وارد شود و به دلیل اصطکاک، دمای بالا و تماس مکرر با سطح سخت کاری شده ایجاد شده توسط لبه برش جلویی، یک اثر خراش یا جلا ایجاد کند. همه اینها عمر ابزار را کاهش می دهد.
تراشه های ضخیم و دماهای بالاتر تولید شده در هنگام برش لبه برش منجر به تنش های کششی بالا می شود که عمر ابزار را کوتاه می کند و اغلب منجر به شکست سریع لبه برش می شود. همچنین میتواند باعث چسبیدن یا جوش خوردن تراشه به لبه برش شود، که سپس آن را به ابتدای برش بعدی میبرد، یا باعث میشود که لبه برش بهطور لحظهای از بین برود.
نیروهای برشی تمایل دارند کاتر و قطعه کار را از یکدیگر دور کنند، در حالی که نیروهای شعاعی تمایل دارند قطعه کار را از روی میز بلند کنند.
فرز کاری می تواند مفید باشد زمانی که هزینه های ماشینکاری بسیار متفاوت است. همچنین هنگام ماشینکاری سوپرآلیاژها با درج های سرامیکی، آسیاب بالا توصیه می شود، زیرا سرامیک ها در هنگام برش در قطعه کار به ضربه حساس تر هستند.
04 وسایل کار
جهت تغذیه ابزار خواسته های متفاوتی را برای نگهدارنده قطعه کار ایجاد می کند. در طول فرزکاری باید بتواند در برابر نیروی بالابر مقاومت کند. در طول فرز صعودی باید بتواند در برابر نیروی رو به پایین مقاومت کند.
