در برش فلز، برخی از تراشه ها به صورت سیم پیچ در می آیند و زمانی که به طول مشخصی می رسند، شکسته می شوند. برخی از تراشه ها به شکل C و 6-شکل شکسته می شوند. پاشیدن به اطراف، بر ایمنی تأثیر می گذارد. برخی از تراشههای نواری به دور ابزار و قطعه کار پیچیده میشوند که به راحتی باعث تصادف میشود. وضعیت حذف تراشه ضعیف بر تولید عادی تأثیر می گذارد.
تصویر
عوامل موثر بر چیپس
1. مواد کار
عناصر آلیاژی، سختی و وضعیت عملیات حرارتی مواد قطعه کار بر ضخامت تراشه و پیچش تراشه تأثیر می گذارد. فولاد ملایم ضخیمتر از فولاد سخت برای تشکیل تراشه است. فولاد سخت نسبت به فولاد نرم احتمال پیچ خوردن کمتری دارد. ضخامت تراشه هایی که به راحتی فر نمی شوند نازک است. اما زمانی که ضخامت براده های فولادی نرم بیش از حد بزرگ باشد، پیچاندن آن آسان نیست. در عین حال، شکل قطعه کار نیز یک عامل تأثیرگذار مهم است.
2. پارامترهای هندسی منطقه برش ابزار
پارامترهای هندسی منطقی ناحیه برش ابزار رایج ترین روش ها برای بهبود کنترل پذیری تشکیل تراشه و قابلیت اطمینان شکستن تراشه است.
زاویه چنگک با ضخامت تراشه نسبت معکوس دارد و بهترین ارزش را برای مواد مختلف پردازش شده دارد. زاویه ورود مستقیماً بر ضخامت و عرض تراشه تأثیر می گذارد و زاویه ورود بزرگ به راحتی تراشه را می شکند. شعاع قوس دماغه ابزار مربوط به ضخامت و عرض تراشه و جهت جریان تراشه است، شعاع قوس کوچک برای تکمیل ماشینکاری و شعاع قوس بزرگ برای ماشینکاری خشن مناسب است.
پهنای تراشه شکن متناسب با نرخ تغذیه انتخاب می شود. اگر نرخ خوراک کم است، باریک را انتخاب کنید و اگر نرخ خوراک زیاد است، پهن را انتخاب کنید. نرخ تغذیه کم عمق است.
3. مقدار برش
سه عنصر مقدار برش دامنه شکستن تراشه را محدود می کند. نرخ تغذیه و میزان درگیری عقب تأثیر بیشتری بر شکستن تراشه دارد، در حالی که سرعت برش کمترین تأثیر را بر شکستن تراشه در سرعت برش معمولی دارد. نرخ تغذیه متناسب با ضخامت تراشه است. مقدار برش پشت متناسب با عرض تراشه است. سرعت تراشه با ضخامت تراشه نسبت معکوس دارد، سرعت برش را افزایش می دهد و محدوده شکستن موثر تراشه را باریک می کند.
4. ماشین ابزار
ماشینآلات مدرن CNC از تابع ویرایش NC برای تغییر دورهای نرخ تغذیه برای دستیابی به هدف شکستن اجباری تراشه استفاده میکنند که معمولاً به آن «شکستن تراشههای برنامهریزی شده» میگویند. این روش دارای قابلیت اطمینان شکستن تراشه بالا، اما اقتصاد برش پایین است. اغلب در فرآیندهایی استفاده می شود که شکستن تراشه با روش های دیگر دشوار است، به عنوان مثال، شیارهای عمیق دایره ای در قسمت انتهایی خودرو و غیره.
5. حالت خنک کننده و روانکاری
با افزودن مایع برش، دامنه موثر شکستن تراشه، به ویژه در مورد شکستن تراشه با تغذیه کوچک و پیچش آسان، گسترده تر می شود. استفاده از فشار بالای سیال برش برای شکستن و حذف تراشه ها روشی موثر در برخی از روش های پردازش است. به عنوان مثال، در پردازش سوراخ عمیق، مایع برش فشار بالا می تواند تراشه ها را از ناحیه برش تخلیه کند.
فرآیند شکل گیری تراشه
فرآیند تشکیل تراشه های نواری را می توان به سه مرحله تقسیم کرد:
1. مرحله تغییر شکل اساسی: تغییر شکل براده ها در طول فرآیند زمانی که لایه برش فلز و لبه برش ابزار با تراشه ها تماس پیدا می کنند و از مواد قطعه کار جدا می شوند.
2. مرحله تغییر شکل حلقه: فر به سمت بالا، حلقه جانبی، حلقه مخروطی با هر دو جهت A و B.
3. مراحل تغییر شکل و شکست اضافی.
تصویر
طبقه بندی تراشه ها
با توجه به مواد مختلف قطعه کار، شرایط برش متفاوت است. اشکال تراشه ای که در حین برش ایجاد می شود، متفاوت است. شکل چیپس ها به طور عمده به چهار نوع روبانی، گره ای، دانه ای و شکسته تقسیم می شوند که در شکل نشان داده شده است.
تصویر
تصویر
1. تراشه های روبان
این رایج ترین نوع خرد کردن است. سطح داخلی آن صاف و سطح بیرونی آن کرکدار است. هنگام پردازش فلز پلاستیک، چنین تراشه هایی اغلب در شرایط کاری با ضخامت برش کوچک، سرعت برش بالا و زاویه چنگک ابزار بزرگ تشکیل می شوند. دارای فرآیند برش متعادل، نوسانات نیروی برش کمتر و زبری کمتر سطح ماشینکاری شده است.
2. تراشه های ندولار
همچنین به عنوان چیپس خرد شده شناخته می شود. دارای سطح بیرونی دندانه دار است و گاهی اوقات در سطح داخلی ترک می خورد. چنین تراشه هایی اغلب زمانی تولید می شوند که سرعت برش کم است، ضخامت برش زیاد است و زاویه چنگک ابزار کوچک است.
3. چیپس گرانول
همچنین به عنوان تراشه های واحد شناخته می شود. در طی فرآیند تشکیل تراشه، اگر تنش برشی روی صفحه برشی از مقاومت شکست ماده بیشتر شود، ترک به کل سطح گسترش مییابد و واحد تراشه از مواد برش خورده جدا میشود و برادههای دانهای را تشکیل میدهد. همانطور که در شکل ج نشان داده شده است.
سه تراشه فوق را فقط هنگام پردازش مواد پلاستیکی می توان بدست آورد. در میان آنها، فرآیند برش تراشه های نواری پایدارترین است و نوسان نیروی برش تراشه های واحد بزرگترین است. رایج ترین در تولید چیپس نواری است و گاهی اوقات تراشه های فشرده به دست می آید و تراشه های واحد نادر است. در صورت تغییر شرایط برای خرد کردن براده ها، مانند کاهش بیشتر زاویه چنگک ابزار، کاهش سرعت برش، یا افزایش ضخامت برش، می توان براده های واحد را بدست آورد. برعکس، می توانید چیپس های نواری تهیه کنید. این نشان می دهد که شکل تراشه ها با شرایط برش قابل تغییر است. پس از تسلط بر قانون تغییر آن، تغییر شکل، شکل و اندازه تراشه ها را می توان برای رسیدن به هدف پیچش تراشه و شکستن تراشه کنترل کرد.
4. شکستن چیپس
اینها تراشه های متعلق به مواد شکننده هستند. شکل این تراشه نامنظم است و سطح ماشین کاری شده ناهموار است. از منظر فرآیند برش، تراشه ها قبل از شکستن خیلی کم تغییر شکل می دهند و مکانیسم تشکیل تراشه مواد پلاستیکی نیز متفاوت است. شکستگی شکننده آن عمدتاً به دلیل فشار وارده بر ماده بیش از حد کششی آن است. پردازش مواد شکننده و سخت، مانند چدن با سیلیکون بالا، آهن سفید و غیره، به ویژه هنگامی که ضخامت برش زیاد است، اغلب چنین تراشه هایی به دست می آید. از آنجایی که فرآیند برش آن بسیار ناپایدار است، آسیب رساندن به ابزار و آسیب رساندن به ماشین ابزار آسان است و سطح ماشینکاری شده ناهموار است، بنابراین باید در تولید از آن اجتناب شود. روش این است که ضخامت برش را کاهش دهیم تا تراشه ها به سوزن یا پوسته تبدیل شوند. در همان زمان، سرعت برش را به طور مناسب افزایش دهید تا انعطاف پذیری مواد قطعه کار افزایش یابد.
موارد فوق چهار تراشه معمولی هستند، اما تراشه های به دست آمده در محل پردازش دارای اشکال مختلفی هستند. در ماشینکاری مدرن، سرعت برش و سرعت حذف فلز به سطح بسیار بالایی رسیده است و شرایط برش بسیار سخت است و اغلب باعث تولید تعداد زیادی تراشه "غیرقابل قبول" می شود.
در حین برش اقدامات مناسبی برای کنترل پیچش، خروج و شکستن براده ها انجام می شود تا شکل تراشه خوبی "قابل قبول" شکل بگیرد. پرکاربردترین روش کنترل تراشه در ماشینکاری واقعی، آسیاب کردن تراشه شکن بر روی صفحه چنگک یا استفاده از تراشه شکن بریکت است.
