1. انواع معیارها در پردازش قطعات
مبنا به آن نقاط، خطوط و سطوحی اطلاق می شود که برای تعیین رابطه هندسی بین عناصر هندسی روی شی تولیدی استفاده می شود. با توجه به کارکردهای مختلف بنچمارک ها، معیارها را می توان به دو دسته معیارهای طراحی و معیارهای فرآیندی تقسیم کرد.
1. اساس طراحی
پایه ای که در نقشه های طراحی استفاده می شود، پایه طراحی نامیده می شود. همانطور که در کادر زیر نشان داده شده است، A و B ابعاد مرکز سوراخ هستند و اساس طراحی صفحه ① و صفحه ② است که در نمودار به صورت خطوط منعکس شده است. اساس طراحی دیافراگم D محور است و آنچه در نمودار منعکس می شود یک نقطه است.
تصویر
2. معیار فرآیند
مرجع مورد استفاده برای موقعیت یابی، تشخیص و مونتاژ در فرآیند پردازش قطعه، مرجع فرآیند نامیده می شود که شامل سه نوع مرجع موقعیت یابی، مرجع اندازه گیری و مرجع مونتاژ می باشد. به عنوان مثال، هنگام سوراخ کردن یک سوراخ گرد همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است، یک روش نصب این است که از سطوح ① و ② به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده کنید، و مرجع تعیین موقعیت و مرجع طراحی مطابقت دارند.
تصویر
روش دیگر استفاده از صفحات ① و ③ به عنوان مبحث موقعیت یابی است، در این زمان داده موقعیت یابی با داده طراحی منطبق نیست.
تصویر
اولین فرآیند از سطح خالی به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده می کند. این مرجع موقعیت یابی که قطع نشده است، مرجع خشن نامیده می شود و مرجع خشن فقط یک بار استفاده می شود. هنگام ادامه فرآیند، سطح ماشینکاری شده به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده می شود. این نوع مرجع تعیین موقعیت پس از برش، مرجع ظریف نامیده می شود.
2. اصل انتخاب مبنا در پردازش قطعات
1. اصل انتخاب مبدأ خشن
مبناي خشن، مبنايي است كه در فرآيند ماشينكاري اوليه روي سطح خالي قرار مي گيرد. هنگام انتخاب یک مبنا ناهموار، باید اطمینان حاصل شود که هر سطح دارای ظرفیت ماشینکاری کافی است، به طوری که سطح ماشینکاری شده موقعیت متقابل مناسبی نسبت به سطح پردازش نشده داشته باشد. اصل انتخاب این است:
1) از سطح قطعه کار که نیازی به پردازش ندارد به عنوان مرجع ناهموار استفاده کنید تا مطمئن شوید که خطای موقعیت بین سطح پردازش شده و سطح پردازش نشده کمترین است.
2) اگر لازم است از یکنواختی ماشینکاری سطح مهم قطعه کار اطمینان حاصل شود، این سطح باید به عنوان مرجع ناهموار انتخاب شود.
3) یک سطح خالی صاف و به اندازه کافی بزرگ باید تا حد امکان به عنوان مرجع ناهموار استفاده شود.
4) نمی توان از مبدأ ناهموار به طور مکرر استفاده کرد، زیرا دقت سطحی داده ناهموار کم است و نمی تواند تضمین کند که قطعه کار در دو نصب یکسان خواهد بود.
2. اصل انتخاب معیار خوب
در فرآیندهای بعدی، سطح پردازش شده باید به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده شود که به آن مرجع ریز می گویند. انتخاب مبنا ریز مستقیماً بر دقت موقعیت متقابل هر سطح قطعه تأثیر می گذارد. بنابراین، هنگام انتخاب یک پایه خوب، لازم است از دقت ماشینکاری قطعه کار و راحتی و قابلیت اطمینان گیره اطمینان حاصل شود. اصول انتخاب یک معیار خوب عبارتند از:
1) اصل تصادفی مبحث: تا حد امکان از مبدأ طراحی به عنوان نقطه ریز استفاده کنید تا از خطاهای موقعیت یابی ناشی از ناهمترازی مبنا جلوگیری کنید.
2) اصل همان معیار: تا حد امکان در پردازش سطح باید از همان معیار دقیق استفاده شود تا خطای ناشی از تغییر معیار موقعیت یابی کاهش یابد و ساختار فیکسچر یکپارچه شود. به عنوان مثال، سوراخ مرکزی به عنوان پایه ریز در پردازش قطعات شفت استفاده می شود و همیشه به عنوان پایه ریز در فرآیندهای تراشکاری، آسیاب، سنگ زنی و غیره استفاده می شود، به طوری که هم محوری بین ژورنال های هر یک. بخش را می توان تضمین کرد. همچنین می تواند بهره وری را افزایش دهد. مثال دیگر این است که هنگام ماشینکاری چرخ دنده ها، معمولاً ابتدا سوراخ داخلی پردازش می شود و سپس از سوراخ داخلی به عنوان مرجع خوب استفاده می شود.
3) اصل مرجع متقابل: از دو سطح روی قطعه کار با الزامات دقت موقعیت متقابل به طور متناوب به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده کنید. به عنوان مثال، برای پردازش یک آستین کوتاه، به منظور اطمینان از هم محوری بین سوراخ و دایره بیرونی، باید از دایره بیرونی به عنوان مرجع تعیین موقعیت برای ساییدن سوراخ استفاده شود و سپس دایره بیرونی باید با زمین آسیاب شود. سوراخ به عنوان مرجع تعیین موقعیت
4) نصب آن آسان است و ساختار فیکسچر را ساده می کند.
5) سعی کنید سطحی با شکل ساده و اندازه بزرگ را به عنوان مرجع خوب برای بهبود پایداری و دقت نصب انتخاب کنید.
