استراتژی دیزنی معتقد است که یک تیم ایده آل باید سه نقش زیر را داشته باشد: متفکر، منتقد و انجام دهنده.
یک متفکر فقط وحشیانه فکر می کند، به راهبردها فکر می کند و پیشنهادهای مختلفی را ارائه می کند، حتی اگر غیر واقعی باشد. منتقدان در کار انتقادی تخصص دارند و پیشنهادات متفکران را از زوایای مختلف بررسی میکنند تا بهترین را بیابند. راه حل های قابل اجرا را از پیشنهادات بهینه ایجاد کنید و اهداف استراتژیک متفکر را به واقعیت تبدیل کنید.
یک تیم اینگونه است، یک شرکت اینگونه است و یک کشور نیز از این قاعده مستثنی نیست.
جامعه آلمان یک ساختار ایده آل "تیم دیزنی" است. منتقدان در آلمان کم نیستند. این در درجه اول به دلیل نگرش عقلانی عموم نسبت به انتقاد است. مهمتر از آن، آموزش آلمانی دانشآموزان را تشویق میکند که مستقل فکر کنند، کورکورانه از اقتدار پیروی نکنند و به مشکلات از منظرهای متعدد فکر کنند. تنوع فکری جامعه ای چندفرهنگی ایجاد می کند.
به دلیل تنوع جامعه، آلمان دسته هایی از فیلسوفان، مربیان، جامعه شناسان، روان شناسان، و حقوق و اقتصاددانان بزرگی مانند کانت، هگل، نیچه، شوپنهاور، لیب نیتز، وبر، هومبولت، وونت، اوکون، بوهم و دیگران تولید کرده است. . این افرادی که به آسمان پر ستاره نگاه می کنند، می توان گفت که درخشان هستند و میراث معنوی و ثروت گرانبهایی را به آلمان و همه بشریت بخشیده اند.
امروز "صنعت آلمانی 4.0" جرقه متفکرانی است که روند ارتقاء صنعتی در جهان را رهبری می کند. ایدهها جهان را تغییر میدهند، همانطور که استراتژی "صنعت آلمان 4.{3}}" نشان میدهد.
علاوه بر منتقدان و متفکران، دست اندرکاران آلمانی نیز به تعداد زیادی وارد میدان شده اند و با هنر نفیس خود اثر جهانی «ساخت آلمان» را خلق کرده اند. اگرچه آلمان فراز و نشیب هایی را تجربه کرده است، اما تولید آلمان به اقتصاد آلمان اجازه رشد پیوسته را داده است و به شدت از بحران در اروپا حمایت می کند. به لطف ساخت آلمان، منطقه یورو همچنان پابرجاست.
دلیل اصلی قدرتمند بودن تولید آلمان این است که این کشور منابع "صنعتی" از جمله مهندسان، تکنسین های ارشد و تکنسین های معمولی را انباشته کرده است. روحیه صنعتگر آلمانی دقیق، استاندارد و دقیق است. مقرر شده است که پیچ ها باید پنج بار پیچ شوند و هرگز چهار و نیم بار پیچ نمی شوند. چه مهندس باشند و چه تکنسین های معمولی، همه مهارت های منحصر به فردی دارند که برخی از آنها از اجدادشان به ارث رسیده است، اما بیشتر از مدارس فنی و حرفه ای، دانشکده های فنی و حتی دانشگاه های فناوری کاربردی در سراسر آلمان آمده است. علاوه بر این، آموزش از انجمن های صنعتی آلمان و آموزش های میدانی در شرکت ها نیز بسیار متداول است.
سوال این است که چرا بسیاری از آلمانی ها به جای ادامه تحصیل در دانشگاه، مایلند به عنوان تکنسین کار کنند؟
در آلمان تکنسین بودن شرم ندارد و از شهرت و احترام سایر «شغل های بالاتر» در جامعه نیز برخوردارند. از نظر آلمانی ها، کاری که هر کس انجام می دهد فقط یک تقسیم کار متفاوت است. چه آنها سیاستمدار باشند، چه معلم، چه کارآفرین، چه مهندس یا تکنسین، آنها فقط مشاغل متفاوتی هستند و هیچ تفاوتی بین بالا و پایین وجود ندارد. کلمه «مشغول» در زبان آلمانی به معنای مسلک یا ندای خداست و شغلی که همه به آن می پردازند به معنای «حرفه» مقدس است. به همین دلیل آلمانی ها در کار خود جدی و مسئولیت پذیر هستند و می توانند آرام باشند و کار خود را به خوبی انجام دهند.
دلیل دوم این است که تکنسین ها هم درآمد بالایی دارند. درآمد 2،000-3،000 یورویی برای تکنسینهای معمولی بدتر از فارغالتحصیلان دانشگاه نیست و کار پیدا کردن آسانتر است. تکنسین های ارشد گنجینه شرکت هستند. درآمد آنها بیشتر است و دیگر مشکلی برای تامین معاش خانواده نیست. آنها همچنین می توانند خانه و ماشین بخرند و از زندگی باکیفیت لذت ببرند. حتی اگر به تنهایی خانواده خود را تشکیل می دهید، می توانید برای تعطیلات به خارج از کشور بروید یا روی سرگرمی های خود تمرکز کنید، مانند جمع آوری شراب های معروف، خوشنویسی ها و نقاشی های عتیقه، و غیره. . فارغ التحصیلان مدارس فنی و حرفه ای نیز مستعد هستند و همچنین این فرصت را دارند که برای کار به خارج از کشور اعزام شوند و از دستمزدهای بالا و یارانه های خارج از کشور برخوردار شوند. یکی از دوستانم پس از فارغ التحصیلی از دانشکده فنی در شرکت Schenker Global Cargo کار می کرد. پس از چند سال کار به عنوان ناظر فنی به پکن و شانگهای اعزام شد. او نه تنها توانست پول زیادی پس انداز کند، بلکه هر سال از والدینش دعوت می کرد به چین سفر کنند.
دلیل سوم این است که دسترسی به تحصیل در آلمان برای هر کسی و در هر زمان بسیار باز است. کسانی که به تکنسین مشغول هستند، در صورت تمایل به "تغییر مسیر" نیز می توانند برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه صنعتی کاربردی شوند و پس از فارغ التحصیلی مدرک کارشناسی ارشد معتبر ملی را دریافت کنند. البته می توانید پس از اخذ «ابیتور» (دیپلم کامل متوسطه) از طریق تدریس خصوصی برای دانشگاه جامع اقدام کنید و در مقطع کارشناسی ارشد یا دکتری تحصیل کنید. هیچ محدودیت سنی برای رفتن به مدرسه در آلمان وجود ندارد، که نمونه بارز زندگی و یادگیری است. بنابراین، اگر در کلاس های دانشگاه، پیرمردهای مو خاکستری و خانم های مسن را می بینید، اصلا تعجب آور نیست.
از آنجایی که آلمانی ها مفهوم جهانی برابری دارند، تکنسین ها نیز از درآمد بالاتری برخوردار هستند و می توانند در هر زمانی برای ادامه تحصیل وارد موسسات آموزش عالی شوند، بنابراین بسیاری از آلمانی ها ترجیح می دهند تکنسین باشند تا اینکه برای مدرک دانشگاهی رقابت کنند. به همین دلیل، آلمان نه تنها متفکران زیادی دارد که «به ستارهها نگاه میکنند»، بلکه تعداد زیادی از افراد «پایین به زمین» نیز دارد.
