(1) مقاومت در برابر سایش بالا
الیاف شیشه و پرکننده های معدنی به طور گسترده در فرمول های پلاستیکی برای افزایش سفتی و خواص مکانیکی استفاده می شوند. هنگامی که این مواد افزودنی معرفی می شوند، همراه با پلاستیک مذاب با سرعت بالا وارد حفره قالب می شوند و باعث اصطکاک قابل توجهی در برابر دیواره های حفره می شوند. اگر مواد قالب فاقد مقاومت در برابر سایش باشد، حفره مستعد سایش بیش از حد است. بنابراین، مواد مورد استفاده برای چنین قالب‌هایی باید دارای مقاومت سایش عالی باشند.
(2) مقاومت در برابر خوردگی بالا
بسیاری از افزودنی های پلاستیکی-مانند بازدارنده های شعله-و عملکرد شیمیایی خود پلاستیک مذاب می توانند حفره قالب را خورده کنند. هنگامی که مواد خام پلاستیکی حاوی پرکننده های ساینده یا عوامل تقویت کننده باشند، آسیب بیشتر تشدید می شود. برای کاهش این امر، توصیه می‌شود از فولاد مقاوم در برابر خوردگی{4}}استفاده کنید یا از روکش سطحی (مانند روکش کروم یا نیکل) روی قالب استفاده کنید.
(3) هدایت حرارتی خوب
کنترل موثر دمای قالب به طور قابل توجهی بر کیفیت قطعات پلاستیکی در طول قالب‌گیری تزریقی تأثیر می‌گذارد، عاملی که به ویژه هنگام پردازش ترموپلاستیک‌های نیمه کریستالی بسیار مهم است. در حالی که آلیاژهای مس به طور کلی رسانایی حرارتی بسیار بالاتری نسبت به فولادهای آلیاژی دارند، مدول الاستیک، سختی و دوام کمتری دارند. هدایت حرارتی کمتر فولاد را می توان با استفاده از یک سیستم خنک کننده کارآمد جبران کرد.
(4) ثبات ابعادی خوب
در طول عملیات قالب گیری تزریقی، دمای حفره قالب می تواند از 300 درجه تجاوز کند. چنین نوسانات قابل توجه دما می تواند تغییرات ساختاری میکروسکوپی را در حفره ایجاد کند که منجر به ناپایداری ابعادی در قالب و در نتیجه قطعات پلاستیکی می شود. برای پرداختن به این موضوع، فولادهای ابزار (فولادهای قابل عملیات حرارتی-) که تحت حرارت مناسب قرار گرفته اند، اغلب انتخاب می شوند. در حالی که عملیات حرارتی معمولاً برای افزایش سختی و مقاومت در برابر سایش استفاده می شود، باید مدیریت شود تا تغییرات ابعادی در قالب به حداقل برسد. همچنین، می‌توان از فولادهای پیش‌سخت‌شده قابل ماشین‌کاری-که پس از ماشین‌کاری نیازی به عملیات حرارتی بیشتری ندارند- استفاده کرد. (5) عملکرد پولیش خوب
دیواره‌های داخلی حفره‌های قالب به زبری سطح بسیار کم نیاز دارند تا اطمینان حاصل شود که قطعات پلاستیکی براق- بالایی دارند. در نتیجه، این سطوح به طور کلی تحت صیقل قرار می گیرند. از آنجایی که سطح صاف تر و براق تر ترجیح داده می شود، مواد قالب باید به راحتی صیقل داده شود و عاری از عیوب مانند ناخالصی یا تخلخل باشد.
