موضوعات تک خط و چند خطی وجود دارد. نخ تشکیل شده در امتداد یک خط مارپیچ ، یک نخ تک خط نامیده می شود و نخ در امتداد دو یا چند خط مارپیچی شکل می گیرد ، یک نخ دو خط یا چند خط نامیده می شود. هنگام پردازش موضوعات چند خط بر روی لاته های معمولی ، روش تقسیم خط محوری و روش تقسیم خط محیطی اغلب استفاده می شود.
روش تقسیم خط محوری به این معنی است که پس از پردازش خط مارپیچ اول ، مهره پیچ به هم وصل می شود و نگهدارنده ابزار به صورت طولی به جلو یا عقب توسط یک زمین برای پردازش خط مارپیچ دوم ، خط مارپیچ سوم ... این روش منتقل می شود. برای دستیابی به هدف تقسیم خط ، نیاز به کنترل دقیق فاصله دارد که ابزار چرخش در امتداد جهت محوری حرکت می کند. روشهای کنترل خاص عمدتاً: (1) روش تقسیم خط مقیاس اسلاید کوچک است. اگرچه این روش نسبتاً ساده است ، اما دقت تقسیم خط زیاد نیست. به دلیل تأثیر شکاف کوچک پیچ اسلاید و خطای تخمین ذهنی وقتی زمین یک عدد صحیح از حرکت مربوط به مقیاس نیست ، اجتناب ناپذیر است که خطاهای تقسیم خط رخ می دهد. (2) شاخص شماره گیری و روش تقسیم خط بلوک. اگرچه دقت تقسیم خط بالاتر است ، اما کار آماده سازی دست و پا گیر است ، راندمان پردازش کم است و همچنین تولید خطاهای تقسیم خط نیز آسان است.
روش تقسیم خط دایره ای بر اساس این مشخصه است که خطوط مارپیچی به طور مساوی بر روی محیط توزیع شده اند. یعنی پس از چرخاندن یک خط مارپیچ، زنجیره انتقال بین قطعه کار و پیچ سرب قطع می شود، دوک با یک زاویه ({0}}/تعداد رزوه) می چرخد و سپس زنجیره انتقال بین قطعه کار و پیچ سرب برای چرخاندن خط مارپیچ بعدی متصل است. روش های پردازش خاص عمدتاً عبارتند از: (1) با استفاده از روش تقسیم خط چاک سه فک یا چهار فک. این روش ساده و سریع است، اما دقت تقسیم خط کم و محدوده تقسیم خط باریک است. (2) با استفاده از روش تقسیم خط دنده مبادله. این روش از دقت تقسیم خط بالایی برخوردار است، اما عملیات مشکل ساز است و تنها زمانی می توان از آن استفاده کرد که تعداد دندانه های چرخ دنده تعویض تراش، مضربی صحیح از تعداد خطوط رزوه باشد. (3) با استفاده از روش تقسیم خط شماره گیری چند سوراخه. اگرچه دقت تقسیم خط کمی بالاتر است، اما نیاز به اضافه کردن یک صفحه چند سوراخ دارد و کار آماده سازی زیادی، راندمان پردازش پایین و هزینه پردازش بالا وجود دارد [1].
از موارد فوق ، مشاهده می شود که پردازش چند رشته ای بر روی تراش معمولی نسبتاً دست و پا گیر است و سرعت دوک با سرب نخ محدود است ، بنابراین سرعت برش نمی تواند بهبود یابد و راندمان پردازش کم باشد. علاوه بر این ، موضوع مستعد خطاها در فرآیند تقسیم نخ است و دقت پردازش کم است که بر عملکرد کار موضوع تأثیر می گذارد و عمر خدمات آن را کاهش می دهد.
با پیشرفت مداوم علم و فناوری، در توسعه سریع فناوری اطلاعات امروزی در صنعت تولید، استفاده از ماشین ابزار CNC برای پردازش چند نخی می تواند بسیاری از مشکلات ناشی از پردازش ماشین ابزار معمولی را حل کند. اصل پردازش تراش چند نخی CNC اساساً مانند تراش معمولی است. روش های پردازش معمولاً شامل تغییر زاویه شروع برش نخ و تغییر نقطه شروع برش محوری با نخ است. در سیستم FANUC، سه دستورالعمل تابع برنامه نویسی چند رشته ای وجود دارد: G32، G92 و G76. در میان آنها، G32 یک دستورالعمل برش نخ تک زمانه است که یک وظیفه برنامه نویسی بزرگ و یک برنامه پیچیده دارد. دستورالعمل G92 می تواند یک چرخه ساده برش رزوه را تحقق بخشد، که بخش برنامه را بسیار ساده می کند، اما نیاز دارد که قسمت خالی قطعه کار از قبل خشن شود. و دستورالعمل G76 یک دستورالعمل سیکل مرکب برش رزوه است که کاستی های دستورالعمل G92 را برطرف می کند و می تواند قطعه کار را از قسمت خالی به نخ تمام شده در یک حرکت کامل کند و برنامه ساده است که می تواند در زمان برنامه نویسی و پردازش صرفه جویی کند.
2 پردازش موضوعات چند خطی با تغییر زاویه اولیه برش نخ 2.1 روش تغییر زاویه اولیه برش نخ به پردازش موضوعات چند خطی تقسیم در جهت محیط با توجه به تعداد موضوعات است. پس از پردازش هر نخ ، دوک نخ ریسی زاویه خاصی را می چرخاند و موقعیت محوری نقطه شروع بدون تغییر باقی می ماند و سپس نخ بعدی پردازش می شود. 2.2 کاربرد دستورالعمل G32 برای پردازش چند گوش 2.2.1 قالب دستورالعمل G32X (U) {13}} z (W) {14}} F {15}} q {16}} ؛
کجا:
x ، z {{0}} مختصات نقطه پایان موضوع هنگام برنامه نویسی در ابعاد مطلق. u ، w -- مختصات نقطه انتهایی موضوع هنگام برنامه نویسی در ابعاد افزایشی. F -- سرب نخ (اگر یک موضوع تک رشته ای باشد ، این موضوع موضوع است) ؛ q -- زاویه شروع نخ ، مقدار یک مقدار غیر متوسط و بدون نقطه اعشاری است ، یعنی افزایش {11}}}. 0010 ؛ اگر زاویه شروع 1800 باشد ، به صورت Q180000 بیان می شود (موضوع تک رشته ای را می توان بدون مشخص کردن مشخص کرد ، در این صورت مقدار صفر است). دامنه زاویه شروع q بین 0 تا 360000 است. اگر یک مقدار بیشتر از 360000 مشخص شود ، به عنوان 360000 (3600) محاسبه می شود. 2.2.2 برنامه کاربردی مثال مثال 1 ، از دستورالعمل G32 برای تهیه یک برنامه پردازش موضوع در قسمت نشان داده شده در شکل 1 استفاده کنید.
تجزیه و تحلیل فرآیند: قطعه دارای یک رزوه دوتایی M24X3 (P1.5) -6g، با گام 1.5 میلی متر و سرب 3 میلی متر است. مبدا برنامه نویسی در مرکز وجه انتهایی سمت راست قطعه کار تنظیم می شود. تعیین پارامترهای برش: دفترچه راهنمای تراشکاری را بررسی کنید و عمق برش (مقدار شعاع) را 0.974mm، تعداد تغذیه 4 بار و عمق برش (مقدار قطر) هر پشت چاقو را تعیین کنید. 0.8mm، 0.6mm، 0.4mm، و 0.16mm است به ترتیب. S1 (طول بخش فید افزایش سرعت)=4 میلیمتر، S2 (طول بخش کاهش سرعت)=2 میلیمتر. با فرض اینکه زاویه شروع اولین خط نخ 00 باشد، زاویه شروع خط دوم 3600/2=1800 است. برنامه مرجع به شرح زیر است:...; G{30}}0X30.{{4{43}}}}Z4.0؛ X23.2; G32Z{36}}.{{5{52}}}}F3.0Q0؛ /اولین برش از اولین خط نخ G{41}}X30.0Z4.0; X22.6; G32Z{49}}.0F3.{71}}Q0؛ /برش دوم خط اول نخ...; G{54}} X30.{{80}}}Z4.0؛ X22.{93}}4; G32Z-32.0F3.{{1{1{{1{110}}8}}3}}1}}Q{118}};/ برش 4 از نخ 1 G00X30.0Z4.0;X23.2;G32Z-32.0F3.0Q180000;/اولین برش رشته 2 G{114}}X30.0Z4.0;X22.6;G32Z-32.0F3.0Q180000;/The 2nd cutter of the 2nd Thread……;G00X30.0Z4.0;X22.04;G32Z{ {107}}.0F3.0Q180000;/The 4th برش رشته دوم __س__؛ معنی هر پارامتر در فرمول مانند 1.2.12.3.2 است.
تجزیه و تحلیل فرآیند:
این قسمت دارای چندین موضوع M3 {14}} x3 (p1.5) {4}} g ، با زمین 1.5 میلی متر و سرب 3 میلی متر است. منشأ برنامه نویسی در مرکز قسمت انتهای سمت چپ قطعه کار قرار دارد. برش تعیین پارامتر (حذف شده) روش مرجع به شرح زیر است: ... ؛ G92X29.2Z18.5f3. {17 {}} ؛ /چرخه برش نخ دو خط 1 ، مبلغ برش Back {25}}. 8mmx29.2q18 0 0 {39}} 0 ؛ x28.6f3. {50 {}} ؛ /چرخه برش نخ دو خط 2 ، مقدار برش پشتی 0.6mmx28.6q180000 ؛ x28.2f3.0 ؛ /چرخه برش نخ دو خط 3 ، مقدار برش پشت 0.4mmx28.2q180000 ؛ x28.04f3.0 ؛ /چرخه برش نخ دو خط 4 ، مقدار برش پشتی 0.16mmx28.04q180000 ؛ M05 ؛ M30 ؛
