خراش دادن مهارتی است که دشوارتر از کنده کاری روی چوب است. این نقطه شروع برای عملکرد ابزار دقیق برای داشتن دقت اولیه است. خراش دادن وابستگی ما به ماشین ابزارهای دیگر را از بین می برد و همچنین می تواند انحرافات ناشی از نیروی گیره و انرژی گرمایی را از بین ببرد. .
اگرچه تکنولوژی ساخت در حال حاضر بسیار پیشرفته است، بسیاری از ماشین های تراش هنوز باید با دست پارو شوند. چرا این هست؟ بیایید نگاهی دقیق تر به این روش کاردستی بیندازیم که می توان آن را هنر نامید.
به لطف اثر روانکاری عالی، مسیر بیل کمتر فرسوده می شود. یک تکنسین بیلزنی باید تکنیکهای زیادی را بداند، اما تنها تجربه میتواند به او کمک کند تا بر احساس تراز کردن دقیق مسلط شود.
تصویر
برای دریافت آموزش رایگان برنامه نویسی CNC 10G کلیک کنید
وقتی از کنار یک کارخانه تولید ماشین آلات رد می شوید و تکنسین ها را می بینید که با دست اسکیت می زنند، نمی توانید از خود فکر نکنید: "آیا آنها واقعاً می توانند سطوح ماشینکاری شده فعلی را با استفاده از بیل زدن بهبود بخشند؟ (آیا انسان ها می توانند قدرتمندتر از ماشین ها باشند؟)"
تصویر
تصویر
اگر منظور شما صرفاً ظاهر آن است، پاسخ ما "نه" است، ما آن را زیباتر نمی کنیم، اما چرا اصلاً گل بیل می کنیم؟ البته دلایلی برای آن وجود دارد و یکی از آنها عامل انسانی است: هدف ماشین ابزار ساخت ماشین ابزارهای دیگر است، اما هرگز نمی تواند یک محصول را با دقت بیشتری نسبت به نسخه اصلی تکرار کند. بنابراین، اگر بخواهیم ماشینی درست کنیم که دقت بیشتری نسبت به ماشین اصلی داشته باشد، باید نقطه شروع جدیدی داشته باشیم، یعنی باید با تلاش انسان شروع کنیم. در این مورد، تلاش انسان به استفاده از دستان خود برای بیل زدن گل ها اشاره دارد.
تصویر
بیل زدن یک عملیات «دست آزاد» یا «سرگردان» نیست. این در واقع یک روش کپی است که تقریباً به طور کامل ماتریس را تکرار می کند. این ماتریس یک صفحه استاندارد است و با دست نیز ساخته می شود.
اگرچه بیل زدن سخت و پر زحمت است، اما یک مهارت است (یک تکنیک در سطح هنری). ممکن است تربیت استاد بیلزنی دشوارتر از تربیت استاد کندهکاری روی چوب باشد. کتاب های زیادی در بازار وجود ندارد که در مورد این موضوع بحث کنند. به ویژه، اطلاعات کمتری در مورد «چرا بیل زدن گل ها» وجود دارد. شاید به همین دلیل است که بیل زدن یک هنر تلقی می شود.
تصویر
برای دریافت آموزش رایگان برنامه نویسی CNC 10G کلیک کنید
تصویر
از کجا شروع کنیم؟
تصویر
اگر سازنده تصمیم بگیرد از آسیاب برای آسیاب بدون خراش استفاده کند، ریل های راهنمای آسیاب "والد" او باید از یک آسیاب جدید دقیق تر باشد.
پس دقت اولین ماشین ها از کجا آمده است؟
باید از یک ماشین دقیقتر تهیه شده باشد، یا به روش دیگری برای تولید یک سطح واقعاً صاف تکیه کرده باشد، یا شاید از یک سطح صاف که قبلاً به خوبی انجام شده است کپی شده باشد.
ما میتوانیم از سه روش ترسیم دایرهها برای نشان دادن روند ایجاد سطوح استفاده کنیم (اگرچه دایرهها خطوط هستند و سطح نیستند، اما میتوان آنها را برای نشان دادن مفهوم نقل قول کرد). یک صنعتگر می تواند با یک قطب نما معمولی یک دایره کامل بکشد. اگر او یک مداد را در امتداد یک سوراخ در یک قالب پلاستیکی ردیابی کند، تمام نادرستی های سوراخ را تکرار می کند. اگر او آن را با دست آزاد بکشد، در مورد دایره، دقت دایره به مهارت های محدود او بستگی دارد.
تصویر
در تئوری، یک سطح کاملاً صاف را می توان با اصطکاک متناوب (لاپینگ) سه سطح تولید کرد. برای سادگی، بیایید با سه سنگ، هر یک با سطح نسبتاً صاف، تصویر کنیم. اگر این سه سطح را به طور متناوب به ترتیب تصادفی مالش دهید، سه سطح را صاف تر و صاف تر آسیاب می کنید. اگر فقط دو سنگ را به هم بمالید، در نهایت با یک جفت جفت گیری یک برآمدگی و یک برآمدگی مواجه خواهید شد. در عمل، علاوه بر استفاده از lapping به جای (lapping)، یک دنباله جفت واضح نیز دنبال خواهد شد. استادان لپینگ معمولاً از این قانون برای ساختن جیگ استاندارد (مستقیم یا مسطح) که می خواهند استفاده کنند استفاده می کنند. . برای دریافت آموزش رایگان برنامه نویسی CNC 10G کلیک کنید
هنگام استفاده از آن، استاد بیل ابتدا توسعه دهنده را روی جیگ استاندارد اعمال می کند و سپس آن را روی سطح قطعه کار می کشد تا مناطقی که باید پوسته شوند را نشان می دهد. او این عمل را مدام تکرار می کند و سطح قطعه کار به جیگ استاندارد نزدیک و نزدیکتر می شود و در نهایت می تواند کاری را که همان جیگ استاندارد است به خوبی کپی کند.
تصویر
ریخته گری هایی که قرار است خراشیده شوند معمولاً تا چند هزارم بیشتر از اندازه نهایی آسیاب می شوند، سپس به عملیات حرارتی فرستاده می شوند تا فشار باقیمانده آزاد شود و سپس برای تمیز کردن سطح و آسیاب کردن قبل از خراشیدن فرستاده می شود. اگرچه بیل زدن زمان زیادی را صرف می کند و هزینه های نیروی کار بالایی دارد، اما بیل زدن می تواند جایگزین فرآیندی شود که به هزینه های بالای تجهیزات نیاز دارد. اگر نمی خواهید آن را با بیل زدن جایگزین کنید، قطعه کار باید با دستگاه بسیار دقیق و گران قیمت تمام شود. پردازش تعمیر.
تصویر
علاوه بر درگیر کردن تجهیزات پرهزینه در مرحله نهایی پردازش تکمیل، عامل دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شود. هنگام پردازش قطعات، به ویژه ریخته گری های بزرگ، برخی از اقدامات گیره گرانشی اغلب ضروری است. هنگامی که پردازش به چند هزارم می رسد هنگامی که دقت بالا است، نیروی گیره اغلب باعث اعوجاج قطعه کار می شود و دقت قطعه کار را پس از آزادسازی نیروی گیره به خطر می اندازد. گرمای تولید شده در حین پردازش نیز می تواند باعث اعوجاج قطعه کار شود.
تصویر
این یکی از مزایای زیاد کاردک است. کاردک نیروی گیره ای ندارد و حرارتی که ایجاد می کند تقریباً صفر است. چدن در سه نقطه پشتیبانی می شود تا از تغییر شکل به دلیل وزن خود اطمینان حاصل شود.
تصویر
وقتی مسیر خراش دادن ماشین ابزار فرسوده شد، می توان با خراش دادن دوباره آن را اصلاح کرد. این یک مزیت بزرگ در مقایسه با دور انداختن دستگاه یا ارسال آن به کارخانه برای جداسازی و پردازش مجدد است.
تصویر
هنگامی که مسیر یک ماشین ابزار نیاز به کار مجدد دارد، این کار می تواند توسط پرسنل تعمیر و نگهداری کارخانه انجام شود، اما همچنین می توانیم افرادی را به صورت محلی برای انجام دوباره کاری پیدا کنیم.
در برخی موارد می توان از خراش دادن دستی و خراش دادن الکتریکی برای به دست آوردن دقت هندسی مورد نیاز نهایی استفاده کرد. اگر مسیرهای مجموعه ای از میزهای کار و زین ها تراز شده باشد و دقت مورد نیاز را برآورده کرده باشد، اما موازی بودن میز کار با محور اصلی خارج از مشخصات تشخیص داده شود (اصلاح آن به تلاش زیادی نیاز دارد. آیا می توانید تصور کنید که فقط از یک دستگاه بیل استفاده کنید؟ چه سطحی از مهارت برای برداشتن مقدار مناسب فلز در محل مناسب بدون از دست دادن صافی و اصلاح صحیح خطاهای تراز مورد نیاز است؟
البته این هدف اصلی بیل نیست و همچنین نباید به عنوان روشی برای اصلاح خطاهای بزرگ تراز استفاده شود. با این حال، یک استاد بیل ماهر می تواند این نوع اصلاح را در زمان شگفت آور کوتاهی انجام دهد. اگرچه این روش به فناوری ماهر نیاز دارد، اما مقرون به صرفه تر از پردازش تعداد زیادی از قطعات است که بسیار دقیق باشد، یا ایجاد برخی از طرح های قابل اعتماد یا قابل تنظیم برای جلوگیری از خطاهای تراز کردن.
تصویر
بهبود روانکاری
تصویر
تجربه عملی ثابت کرده است که ریل های اسکراپر می توانند اصطکاک را از طریق روانکاری با کیفیت بهتر کاهش دهند، اما همه هنوز در مورد علت سردرگم هستند. متداول ترین عقیده این است که نقاط پایین اسکوپ شده (یا به طور خاص تر، گودی های بریده شده، جیب های اضافی روغن برای روغن کاری) بسیاری از جیب های کوچک ذخیره روغن را فراهم می کنند و این روغن توسط بسیاری از نقاط مرتفع ریز اطراف جذب می شود. آن را خراش دهید.
تصویر
راه دیگری برای بیان منطقی آن این است که به ما اجازه می دهد تا به طور مداوم یک لایه روغن را نگه داریم که قطعات متحرک روی آن شناور هستند، که هدف همه روغن کاری است. دلیل اصلی این اتفاق این است که این محفظه های نامنظم روغن فضای زیادی را برای ماندن روغن ایجاد می کنند تا روغن به راحتی خارج نشود. وضعیت ایده آل برای روانکاری حفظ یک لایه روغن بین دو سطح کاملاً صاف است. ، اما پس از آن باید با مشکل جلوگیری از خروج روغن مقابله کنید یا باید در اسرع وقت آن را دوباره پر کنید. (چه خراشیدن روی سطح مسیر وجود داشته باشد یا نباشد، معمولاً شیارهای روغن برای کمک به توزیع روغن ایجاد می شود).
تصویر
چنین بیانیه ای باعث می شود مردم تأثیر منطقه تماس را زیر سوال ببرند. خراش دادن سطح تماس را کاهش می دهد، اما توزیع یکنواخت را ایجاد می کند و توزیع کلید اصلی است. هر چه دو سطح منطبق مسطح تر باشند، مناطق تماس به طور یکنواخت توزیع می شوند. اما در مکانیک یک اصل وجود دارد که «اصطکاک ربطی به مساحت ندارد». این جمله به این معنی است که چه سطح تماس 10 یا 100 اینچ مربع باشد، برای حرکت میز کار به همان نیرو نیاز است. (ساییدگی موضوع دیگری است. هر چه ناحیه تحت بار یکسان کوچکتر باشد، سایش سریعتر است.)
تصویر] [تصویر
نکته ای که می خواهم بگویم این است که آنچه ما به دنبال آن هستیم روانکاری بهتر است، نه منطقه تماس کم و بیش. اگر روغن کاری بی عیب و نقص باشد، سطح مسیر هرگز فرسوده نخواهد شد. اگر یک میز به دلیل فرسودگی در حرکت مشکل داشته باشد، ممکن است به روغن کاری مربوط باشد، نه ناحیه تماس.
تصویر
تصویر
بیل زدن گل چگونه انجام می شود؟
تصویر
هدف از این قسمت آموزش هنر بیل زدن گل نیست، بلکه به شما ایده ای از فرآیند بیل زدن گل می دهد. اگرچه عملیات واقعی دشوار است، مفهوم پشت عملیات بسیار آسان است.
قبل از یافتن نقاط بالایی که باید خراشیده شوند، ابتدا رنگ را روی جیگ استاندارد بمالید (صفحه صاف یا جگر مستقیم هنگام خراش دادن ریل های V شکل) و سپس توسعه دهنده رنگ را روی جیگ استاندارد قرار دهید. هنگامی که سطح مسیری که قرار است بیل شود مالش می شود، توسعه دهنده رنگ به نقاط مرتفع سطح مسیر منتقل می شود و سپس از ابزار مخصوص بیل برای حذف نقاط بالای توسعه رنگ استفاده می شود. این عمل باید تا زمانی تکرار شود که سطح مسیر انتقال یکنواخت را نشان دهد.
تصویر
البته یک استاد بیل باید تکنیک های مختلفی را بلد باشد. اجازه بدهید در اینجا در مورد دو مورد از آنها صحبت کنم:
ابتدا، قبل از اینکه رنگ را انجام دهیم، معمولاً از یک سوهان مات استفاده می کنیم تا به آرامی روی سطح قطعه کار بمالیم تا سوراخ ها از بین بروند. برای دریافت آموزش رایگان برنامه نویسی CNC 10G کلیک کنید
دوم، سطح را با برس یا دستان خود پاک نکنید، هرگز با پارچه. اگر از پارچه ای برای پاک کردن استفاده می کنید، خطوط ریز باقی مانده از پارچه باعث ایجاد علائم گمراه کننده در دفعه بعد که رنگ را با نقطه بالا انجام می دهید.
خود استاد بیل زدن کار خود را با مقایسه جیگ استاندارد با سطح مسیر بررسی می کند. بازرس فقط باید به استاد بیل زنی بگوید که چه زمانی کار را متوقف کند و نیازی به نگرانی در مورد فرآیند بیل زدن نیست. (استاد بیل می تواند مسئول کیفیت کار خود باشد)
تصویر
ما قبلاً مجموعهای از استانداردها را داشتیم که تعیین میکرد در هر اینچ مربع چند نقطه بالا وجود داشته باشد و چه درصدی از کل مساحت باید در معرض دید قرار گیرد. اما ما متوجه شدیم که بررسی منطقه تماس تقریبا غیرممکن است، و اکنون همه این کارها توسط استاد بیل تعداد نقاط در هر اینچ مربع را تعیین می کند. به طور خلاصه، استادان بیل معمولاً در تلاش برای دستیابی به استاندارد 20 تا 30 نقطه در هر اینچ مربع هستند.
در فرآیند بیلزنی فعلی، از بیلهای برقی برای برخی عملیات تسطیح استفاده میشود. آنها همچنین نوعی بیل زدن دستی هستند، اما می توانند برخی از کارهای سنگین را از بین ببرند و کار بیل زدن را کمتر خسته کنند. وقتی ظریف ترین کار مونتاژ را انجام می دهید، احساس بیل زدن دستی هنوز غیر قابل تعویض است.
