1. هنگام چرخاندن دایره بیرونی قسمت خالی، ابتدا باید یک اریب در نقطه شروع چرخانده شود.
2. تراشهها به احتمال زیاد در ابتدای چرخش پایانی درهم میروند، سرعت باید بهطور مناسب کاهش یابد و نیازی نیست سرعت تغذیه خیلی آهسته باشد. پخ زدن را شروع کنید، ابزار را به اندازه 3 میلی متر جمع کنید، اجازه دهید براده های آهن پخ تخلیه شوند، سرعت را افزایش دهید و سپس قطر میله را که بعداً لازم است تنظیم کنید. نرخ تغذیه چرخش خطی است.
3. در طول چرخش خشن، قطر شفت جریان باید به طور یکنواخت بدون هیچ گونه مخروطی تنظیم شود (به جز گاهی اوقات برای کاهش لرزش کاتر). سپس به تدریج حاشیه را کم یا زیاد کنید (افزایش یا کاهش 0.2mm)، قابل حل است.
4. مایع برش باید روی قسمت برش نوک ابزار ریخته شود و موقعیت نوک نوک ابزار روی کل شفت در نظر گرفته شود.
5. زاویه انحراف اصلی نباید خیلی کوچک باشد. اگر واقعاً به آن نیاز ندارید آن را تا حد امکان بزرگ کنید. زاویه انحراف اصلی معمولاً 75 درجه است وقتی که محور پله در زاویه قائم نباشد.
6. سرعت و نرخ تغذیه.
1) هنگامی که شیار کاتر چرخانده می شود، هر چه سرعت بیشتر باشد، پیچیدن آن آسان تر است، مخصوصاً در نقطه شروع، باید سرعت را کاهش داد و در صورت لزوم سرعت تغذیه را افزایش داد.
2) چاقوی تراشه ای، فقط باید نرخ تغذیه را افزایش دهید (برای اطمینان از زبری توجه کنید).
7. هنگام برش شیار با شیار برش های مثلثی معمولی و برش شیارهایی با عمق حدود 1 میلی متر یا 2 میلی متر بدون ضوابط دقیق، با اضافه شدن حاشیه های خالی حاشیه بیشتر می شود. علاوه بر این، در این مورد، به منظور اطمینان از تقارن و زاویه دیواره شیار و زاویه انحراف اصلی کوچک است، بنابراین به خصوص آسان است که براده ها را در هم ببندید.
1) ابتدا قسمتی از قسمت خالی را به همان قطر دایره بیرونی در دو انتها ببرید و سپس به دایره بیرونی قسمت بیرونی بروید تا یک اریب ایجاد کنید، زاویه از زاویه پیشروی چاقوی فعلی کوچکتر است. سپس به دایره بیرونی برگردید و شروع به شیار زدن کنید. سرعت تغذیه نباید خیلی آهسته باشد و سرعت باید به خوبی مطابقت داشته باشد. سرعت در حدود 1500 ~ 1700r/min است، اما لازم نیست در این محدوده باشد، می توان آن را با توجه به وضعیت واقعی و نیاز محصول، عملکرد ماشین ابزار و تجربه کارگر تراش تعیین کرد.
2) به منظور بیمه، احتمال درهم تنیدگی براده ها را کاهش دهید و از کاهش فرزهای گوشه ناشی از مالش دادن قطعات کار با حاشیه زیاد و یک جفت زاویه انحراف اطمینان حاصل کنید. بهتر است ماشین تراش را به دو چاقو تقسیم کنید. در طول چرخش خشن، سرعت به طور مناسب کاهش می یابد، و نرخ تغذیه به طور مناسب برای چرخش افزایش می یابد، و حاشیه کمی برای پایان تراشکاری در نظر گرفته می شود. هنگام اتمام، سرعت و نرخ تغذیه افزایش می یابد تا از زبری و پیری اطمینان حاصل شود.
8. مواد محصول نیاز به انتخاب ابزاری با سختی مناسب دارد. محصولات با مواد نرم تر به چاقوهای شیاردار با تیغه های تیز و براده برداری صاف نیاز دارند. محصولات با مواد سخت تر نیاز به تیغه های کند دارند. شما می توانید چاقوهای تراشه دار را انتخاب کنید و هیچ خرده های سیم پیچی وجود نخواهد داشت.
9. هنگام استفاده از چاقوی شکافدار، اجازه ندهید براده های آهن به صورت عمودی از نوک چاقو بیفتد. یک قلاب آهنی باید نصب شود تا براده های آهن در فاصله معینی از قطعه کار آویزان شوند.
10. هنگام پردازش قطعات آلومینیومی از تیغه های معمولی برای تراش قطعات فولادی برای تراشکاری آلومینیوم استفاده نکنید و مایع برش را اضافه نکنید که اکسید می شود. تیغه های آلومینیومی معمولاً دارای زاویه چنگک 35 تا 45 درجه هستند. نوک تیغه باید تیز باشد، سرعت باید زیاد باشد و سرعت خط باید در حدود 800 باشد. مقدار F را به یک نقطه بزرگتر تغذیه کنید، که منجر به شکستن تراشه می شود. آلومینیوم به طور کلی دارای زاویه چنگک بزرگ است. برای انتخاب تیغه مناسب توجه داشته باشید که آلومینیوم فلزی غیرآهنی است. اگر از تیغه فولادی استفاده می کنید، باید بی کیفیت و مستعد ضربه زدن باشد.
