قالب های پیچیده و نقشه های ماشینکاری، خداحافظ، خداحافظ!

هنگام ورود و خروج از سایت پردازش، آیا می توانید تمام نقشه های فرآیند پیچیده را درک کنید؟ هنگام طراحی یک برنامه پردازش برای مشتری، آیا سؤالی در مورد ابعاد دارید؟ این بار ویرایشگر یک کلاسیک متفاوت را برای شما به ارمغان می آورد - دانش در مورد ابعاد در طراحی مکانیکی! دیگر نگران درک نکردن نقاشی ها نباشید!

1
روش های اندازه گیری سازه های رایج

روش‌های اندازه‌گیری سوراخ‌های معمولی (سوراخ‌های کور، سوراخ‌های رزوه‌ای، سوراخ‌های متلاشی‌شده، سوراخ‌های متلاشی‌شده). روش های اندازه گیری برای پخ ها
❖ سوراخ کور

تصویر

❖ سوراخ رزوه ای

تصویر

❖ روکش

تصویر

❖ سوراخ متقابل

تصویر

❖ چمفر

تصویر

2
سازه های ماشینکاری شده در قسمت

❖ شیار زیر برش و شیار اورترول چرخ سنگ زنی

هنگام برش قطعات، به منظور تسهیل در خارج شدن ابزار و اطمینان از نزدیک بودن سطوح تماس قطعات مرتبط در حین مونتاژ، باید یک شیار زیر برش یا یک شیار روکش چرخ سنگ زنی در مرحله سطح مورد پردازش از قبل پردازش شود. .

اندازه زیر برش هنگام چرخش دایره بیرونی را می توان به طور کلی به شکل "عرض شیار × قطر" یا "عرض شیار × عمق شیار" مشخص کرد. هنگام آسیاب کردن دایره بیرونی یا آسیاب کردن دایره بیرونی و وجه انتهایی، چرخ سنگ زنی شیار بیش از حد عبور می کند.

تصویر

❖ سازه حفاری

سوراخ کور حفر شده با مته دارای زاویه مخروطی 120 درجه در پایین است. عمق حفاری به عمق قسمت استوانه ای، به استثنای گودال مخروطی اشاره دارد. در محل انتقال سوراخ مته پلکانی، یک مخروط زاویه مخروطی 120 درجه، روش ترسیم و روش اندازه گیری آن وجود دارد.

تصویر

هنگام حفاری با مته، محور مته باید تا حد امکان عمود بر وجه انتهایی مته باشد تا از سوراخکاری دقیق اطمینان حاصل شود و از شکستگی مته جلوگیری شود. ساخت صحیح سه وجه انتهایی مته.

تصویر

❖ رئیس و فرورفته

سطوح تماس بین قطعات و سایر قطعات به طور کلی نیاز به پردازش دارند. به منظور کاهش سطح پردازش و اطمینان از تماس خوب بین سطوح قطعات، باس ها و گودال ها اغلب روی قطعات ریخته گری طراحی می شوند. باس های سطح پشتیبانی پیچ شده یا گودال های سطح پشتیبانی. به منظور کاهش سطح پردازش، یک ساختار شیار ساخته شده است.

3
سازه های قطعه مشترک

❖ قطعات آستین شفت

چنین قطعاتی عموماً شامل شفت، بوشینگ و سایر قطعات می باشد. هنگام بیان دیدگاه ها، تا زمانی که یک نمای اولیه ترسیم شده و مقاطع و ابعاد مناسب ترسیم شود، می توان ویژگی های شکل اصلی و ساختار محلی آن را بیان کرد. به منظور تسهیل مشاهده نقشه در طول پردازش، محور به طور کلی به صورت افقی برای طرح ریزی قرار می گیرد. بهتر است موقعیتی را انتخاب کنید که محور یک خط عمودی جانبی باشد.

هنگام علامت گذاری ابعاد قطعات بوش، از محور آن اغلب به عنوان معیار ابعاد شعاعی استفاده می شود. از این قسمت، Ф14، Ф11 (به بخش AA مراجعه کنید) و غیره نشان داده شده در شکل ترسیم می شود. این الزامات طراحی و معیار فرآیند را در طول پردازش یکسان می کند (زمانی که قطعات شفت بر روی یک ماشین تراش پردازش می شوند، از انگشتان در دو انتها برای فشار دادن به سوراخ مرکزی شفت استفاده کنید). سطح مهم انتهایی، سطح تماس (شانه) یا سطح ماشینکاری شده اغلب به عنوان معیار در جهت طول استفاده می شود.

تصویر

همانطور که در شکل نشان داده شده است، شانه راست با زبری سطح Ra6.3 به عنوان مرجع ابعاد اصلی در جهت طول انتخاب شده است و اندازه هایی مانند 13، 28، 1.5 و 26.5 از آن ترسیم شده است. سپس از انتهای محور سمت راست به عنوان جهت طول استفاده می شود. پایه کمکی، بنابراین طول کل شفت 96 را مشخص می کند.

❖ قطعات پوشش دیسک

شکل اصلی این نوع قطعات یک دیسک مسطح است که به طور کلی شامل پوشش های انتهایی، روکش سوپاپ ها، چرخ دنده ها و سایر قطعات می باشد. ساختار اصلی آنها به طور کلی دارای یک بدنه چرخشی است که معمولاً با فلنج هایی با اشکال مختلف و سوراخ های گرد به طور مساوی توزیع شده است. و ساختارهای محلی مانند دنده ها. هنگام انتخاب نماها، عموماً نمای مقطعی را از طریق صفحه تقارن یا محور چرخش به عنوان نمای اصلی انتخاب کنید. در عین حال، باید نماهای مناسب دیگری (مانند نمای چپ، نمای راست یا نمای بالا) اضافه کنید تا شکل و ساختار یکنواخت قطعه را بیان کنید. همانطور که در شکل نشان داده شده است، یک نمای چپ برای بیان فلنج مربع با گوشه های گرد و چهار گوشه به طور مساوی از طریق سوراخ ها اضافه شده است.

تصویر

هنگام علامت گذاری ابعاد قطعات پوشش دیسک، محوری که از سوراخ شفت عبور می کند، معمولاً به عنوان مبحث بعد شعاعی انتخاب می شود و وجه انتهایی مهم اغلب به عنوان شاخص بعد اصلی در جهت طول استفاده می شود.

❖ قطعات چنگال

چنین قطعاتی به طور کلی شامل شاخک های شیفت، شاتون ها، تکیه گاه ها و سایر قطعات هستند. با توجه به موقعیت های پردازش متغیر آنها، موقعیت کاری و ویژگی های شکل عمدتاً هنگام انتخاب نمای اصلی در نظر گرفته می شود. انتخاب نماهای دیگر اغلب به دو یا چند نمای اساسی نیاز دارد و از نماهای جزئی مناسب، نماهای مقطعی و سایر روش های بیان نیز برای بیان ساختار محلی قطعه استفاده می شود. انتخاب نمای نشان داده شده در نمودار قطعات صندلی پدال مختصر و واضح است. برای بیان عرض یاتاقان و دنده، دید درست لازم نیست، اما برای دنده T شکل، سطح مقطع مناسب تر است.

تصویر

هنگام علامت گذاری ابعاد قطعات از نوع چنگال، معمولاً از سطح پایه نصب یا صفحه تقارن قطعه به عنوان مبدأ ابعادی استفاده می شود. برای روش های اندازه گیری شکل را ببینید.

❖ قطعات جعبه

به طور کلی، شکل و ساختار این نوع قطعات پیچیده تر از سه نوع قطعه قبلی است و موقعیت های پردازش تغییر بیشتری می کند. چنین قطعاتی به طور کلی شامل بدنه شیر، بدنه پمپ، جعبه کاهنده و سایر قطعات می باشد. هنگام انتخاب نمای اصلی، ملاحظات اصلی مکان کار و ویژگی های شکل است. هنگام انتخاب سایر نماها باید از نماهای کمکی مناسب مانند برش، برش، نماهای جزئی و نماهای مایل با توجه به وضعیت واقعی استفاده شود تا ساختار داخلی و خارجی قطعه به وضوح بیان شود.

تصویر

از نظر ابعاد، محور مورد نیاز طرح، سطح مهم نصب، سطح تماس (یا سطح پردازش)، صفحه تقارن (عرض، طول) برخی از سازه های اصلی جعبه و غیره معمولاً به عنوان ابعاد استفاده می شود. معیار. برای قسمت هایی از جعبه که نیاز به پردازش برش دارند، ابعاد باید تا حد امکان مشخص شود تا پردازش و بازرسی تسهیل شود.

4
زبری سطح

❖ مفهوم زبری سطح

مشخصات شکل هندسی میکروسکوپی متشکل از قله ها و دره ها با فاصله کم در سطح قطعه را زبری سطح می نامند. این عمدتاً ناشی از آثار چاقو بر روی سطح قطعه هنگام پردازش قطعات و تغییر شکل پلاستیکی فلز سطح در هنگام برش و شکافت است.

زبری سطح قطعات نیز یک شاخص فنی برای ارزیابی کیفیت سطح قطعات است. این بر روی خواص تطبیق، دقت کار، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی، آب بندی، ظاهر و غیره قطعات تاثیر می گذارد.

❖ کدهای زبری سطح، نمادها و نشانه گذاری ها

GB/T 131-1993 کد زبری سطح و روش علامت گذاری آن را مشخص می کند. نمادهایی که زبری سطح قطعات روی نقشه را نشان می دهند در جدول زیر نشان داده شده است.

تصویر

❖ پارامترهای ارزیابی اصلی زبری سطح

پارامترهای ارزیابی زبری سطح قطعه عبارتند از:
1) انحراف میانگین حسابی کانتور (Ra)

میانگین حسابی قدر مطلق افست کانتور در طول نمونه برداری. مقدار Ra و طول نمونه برداری l در جدول نشان داده شده است.

تصویر

2) حداکثر ارتفاع طرح کلی (Rz)

در طول نمونه برداری، فاصله بین خط بالای قله کانتور و خط پایین قله کانتور.

تصویر

توجه: هنگام استفاده از پارامتر Ra ترجیح داده می شود.

❖ الزامات برچسب زدن برای زبری سطح

1) نمونه ای از برچسب گذاری کد زبری سطح

هنگامی که پارامترهای ارتفاع زبری سطح Ra، Rz و Ry با مقادیر عددی در کد مشخص می‌شوند، به جز اینکه کد پارامتر Ra را می‌توان حذف کرد، کد پارامتر مربوطه Rz یا Ry باید قبل از مقدار پارامتر علامت‌گذاری شود. برای نمونه هایی از برچسب زدن به جدول مراجعه کنید.

تصویر

2) علامت گذاری زبری سطح. روش اعداد و نمادها در زبری سطح.

تصویر

❖ نحوه علامت گذاری نمادهای زبری سطح روی نقشه ها
1) نماد زبری سطح (نماد) به طور کلی باید بر روی خطوط کانتور قابل مشاهده، خطوط ابعاد یا خطوط گسترش آنها مشخص شود. نوک نماد باید از بیرون ماده به سمت سطح باشد.
۲) جهت اعداد و علائم در کد زبری سطح باید طبق مقررات مشخص شود.

تصویر

نمونه ای از برچسب زدن زبری سطح

در همان نقشه، هر سطح به طور کلی تنها با یک نسل (نماد) و تا حد امکان نزدیک به خط ابعاد مربوطه مشخص شده است. وقتی فضا کوچک است یا علامت گذاری برای آن ناخوشایند است، می توانید علامت را بیرون بکشید. هنگامی که تمام سطوح یک قطعه دارای الزامات زبری سطح یکسانی هستند، می توان آنها را به طور یکنواخت در گوشه سمت راست بالای نقشه مشخص کرد. هنگامی که اکثر سطوح قطعه دارای الزامات ناهمواری سطح یکسانی هستند، رایج ترین کد (نماد) مورد استفاده می تواند در همان زمان، آن را در گوشه سمت راست بالای نقشه یادداشت کرده و کلمه "استراحت" را اضافه کنید. ارتفاع تمام نمادهای ناهمواری سطح به طور یکنواخت (نمادها) و متن توضیحی باید 1.4 برابر علامت های طراحی باشد.

تصویر

کد زبری سطح (نماد) سطح پیوسته روی قطعه، سطح عناصر تکراری (مانند سوراخ ها، دندانه ها، شیارها و ...) و سطح ناپیوسته متصل به خطوط نازک توپر فقط یک بار ذکر می شود.

تصویر

هنگامی که الزامات زبری سطح متفاوتی در یک سطح وجود دارد، باید از یک خط نازک نازک برای رسم خط تقسیم استفاده شود و کد زبری سطح و اندازه مربوطه باید ذکر شود.

تصویر

زمانی که شکل دندانه (دندان) روی سطح کار چرخ دنده ها، رزوه ها و ... کشیده نشده باشد، کد زبری سطح (نماد) در شکل نشان داده شده است.

تصویر

کدهای ناهمواری سطح سطح کار سوراخ مرکزی، سطح کار راه کلید، پخ‌ها و فیله‌ها می‌توانند برچسب‌گذاری را ساده کنند.

تصویر

هنگامی که قطعات نیاز به عملیات حرارتی جزئی یا تا حدی روکش (روکش) دارند، محدوده باید با خطوط ضخیم نقطه‌گذاری ترسیم شود و ابعاد مربوطه باید مشخص شود. الزامات را می توان روی خط افقی در سمت بلند نماد زبری سطح نیز نوشت.

5
تحمل استاندارد و انحرافات اساسی

به منظور تسهیل در تولید، درک قابلیت تعویض قطعات و برآورده ساختن الزامات مختلف استفاده، استاندارد ملی "محدودیت ها و مناسب ها" تصریح می کند که منطقه تحمل از دو عنصر تشکیل شده است: تحمل استاندارد و انحراف اساسی. تلورانس استاندارد اندازه ناحیه تحمل را تعیین می کند، در حالی که انحراف اساسی مکان ناحیه تحمل را تعیین می کند.

1) تحمل استاندارد (IT)

مقدار تلورانس استاندارد با اندازه پایه و کلاس تلورانس تعیین می شود. سطح تحمل علامتی است که دقت ابعاد را تعیین می کند. تلورانس استاندارد به 20 سطح تقسیم می‌شود، یعنی IT01، IT0، IT1،...، IT18. دقت ابعادی از IT01 به IT18 کاهش می یابد. برای مقادیر خاص تلورانس های استاندارد، استانداردهای مربوطه را ببینید.

تصویر

2) انحراف اساسی

انحراف اساسی به انحراف بالا یا انحراف پایین ناحیه تحمل نسبت به خط صفر در حدود استاندارد و هماهنگی اشاره دارد، که به طور کلی به انحراف نزدیک به خط صفر اشاره دارد. هنگامی که ناحیه تحمل بالای خط صفر باشد، انحراف اساسی یک انحراف کمتر است. در غیر این صورت، انحراف بالایی است. در مجموع 28 انحراف اساسی وجود دارد، و کدها با حروف لاتین بیان می شوند، با حروف بزرگ برای سوراخ ها و حروف کوچک برای شفت ها.

از نمودار سری انحراف پایه قابل مشاهده است: انحراف اساسی سوراخ AH و انحراف پایه شفت k-zc انحراف پایین تر است. انحراف اساسی سوراخ K-ZC و انحراف اصلی شفت ah انحراف بالایی هستند، JS مناطق تحمل و js به طور متقارن در دو طرف خط صفر توزیع شده اند. انحرافات بالایی و پایینی سوراخ و شفت به ترتیب +IT/2 و -IT/2 است. نمودار سری انحراف پایه فقط موقعیت ناحیه تحمل را نشان می دهد، نه اندازه تلورانس را. بنابراین، یک سر ناحیه تلرانس یک دهانه است و انتهای دیگر دهانه با تلرانس استاندارد تعریف می شود.

تصویر

انحراف پایه و تحمل استاندارد، با توجه به تعریف تحمل ابعادی، فرمول محاسبه زیر را دارد:

ES=EI+IT یا EI=ES-IT

ei=es-IT یا es=ei+IT

کد ناحیه تحمل سوراخ و شفت از کد انحراف پایه و کد درجه منطقه تحمل تشکیل شده است.

6
همکاری کردن

رابطه بین نواحی تلرانس سوراخ ها و شفت هایی که ابعاد اصلی یکسانی دارند و با یکدیگر ترکیب می شوند فیت نامیده می شود. بسته به الزامات استفاده، تناسب بین سوراخ و شفت ممکن است شل یا محکم باشد، بنابراین استاندارد ملی انواع مناسب را تعیین می کند:

1) ترخیص مناسب

هنگام مونتاژ سوراخ و شفت، باید یک تناسب با فاصله (شامل حداقل فاصله برابر با صفر) وجود داشته باشد. ناحیه تحمل سوراخ بالای ناحیه تحمل شفت است.
2) همکاری انتقالی

هنگامی که سوراخ و شفت مونتاژ می شوند، ممکن است شکاف یا تداخل ایجاد شود. ناحیه تحمل سوراخ با ناحیه تحمل شفت همپوشانی دارد.
3) تناسب تداخل

هنگام مونتاژ سوراخ و شفت تداخلی (از جمله حداقل تداخل برابر با صفر) وجود دارد. ناحیه تحمل سوراخ زیر ناحیه تحمل شفت است.

تصویر

❖ سیستم محک

هنگام ساخت قطعات منطبق از یکی از قطعات به عنوان قطعه مبنا استفاده می شود و انحراف اساسی آن مشخص است. سیستم به دست آوردن انواع تناسب با خواص مختلف با تغییر انحراف پایه یک قسمت غیر مبدأ دیگر را سیستم مبنا می گویند. با توجه به نیازهای واقعی تولید، استانداردهای ملی دو سیستم معیار را تعیین می کنند.

1) سیستم سوراخ اصلی (همانطور که در تصویر زیر سمت چپ نشان داده شده است)

سیستم حفره پایه - به سیستمی اطلاق می شود که در آن ناحیه تحمل یک سوراخ با انحراف اساسی معین و ناحیه تحمل یک شفت با انحرافات اساسی مختلف برازش های مختلفی را تشکیل می دهند. تصویر زیر سمت چپ را ببینید. سوراخ ایجاد شده از سوراخ پایه را سوراخ مرجع، کد انحراف پایه آن H و انحراف پایین آن صفر است.

2) سیستم شفت پایه (همانطور که در تصویر زیر سمت راست نشان داده شده است)

سیستم شفت پایه - به سیستمی اطلاق می شود که در آن ناحیه تحمل یک شفت با انحراف اساسی معین و ناحیه تحمل یک سوراخ با انحرافات اساسی مختلف برازش های مختلفی را تشکیل می دهند. تصویر زیر را در سمت راست ببینید. محور سیستم محور پایه را محور مبنا می نامند، کد انحراف پایه آن h و انحراف بالایی صفر است.

تصویر

①تصویر سیستم سوراخ پایه
②سیستم شفت پایه

❖ کد همکاری

کد تناسب شامل کد ناحیه تحمل سوراخ و شفت است و به صورت کسری نوشته می شود. شمارش کد ناحیه تحمل سوراخ و مخرج کد ناحیه تحمل شفت است. هر ترکیبی که حاوی H در صورت حساب باشد، یک سیستم حفره پایه است و هر ترکیبی که حاوی h در مخرج باشد، یک سیستم محوری پایه است.
به عنوان مثال 1: φ25H7/g6 به این معنی است که اندازه اصلی تناسب φ25 است، تناسب فاصله سیستم سوراخ پایه، منطقه تحمل سوراخ مرجع H7 است، (انحراف اساسی H، سطح تحمل سطح 7 است. ، و منطقه تحمل شفت g6 است (انحراف اساسی g است، سطح تحمل سطح 6 است).
به عنوان مثال 2: φ25N7/h6 به این معنی است که اندازه اصلی تناسب φ25 است، تناسب انتقال محور اصلی، ناحیه تحمل محور مبنا h6 است، (انحراف اساسی h است، سطح تحمل سطح 6 است)، و منطقه تحمل سوراخ N7 است (انحراف اصلی N است، سطح تحمل سطح 7 است).

❖ علامت گذاری تلورانس ها و تناسب ها روی نقشه ها
1) با استفاده از روش تزریق ترکیبی، تلورانس ها و تناسب ها را روی نقشه مونتاژ علامت بزنید.
2) سه شکل روش علامت گذاری در نقشه های قطعات وجود دارد.

تصویر

7
تحمل هندسی

پس از پردازش قطعات، نه تنها خطاهای ابعادی، بلکه اشکال هندسی و موقعیت متقابل نیز وجود دارد. حتی اگر استوانه اندازه مناسبی داشته باشد، ممکن است در یک انتها بزرگ و در انتهای دیگر کوچک باشد، یا در وسط نازک و در هر دو انتها ضخیم و غیره باشد و سطح مقطع آن گرد نباشد که این یک خطا در شکل برای شفت های پلکانی، هر بخش شفت ممکن است پس از پردازش دارای محورهای متفاوتی باشد که یک خطای موقعیت است. بنابراین، تحمل شکل به تغییر مجاز شکل واقعی از شکل ایده آل اشاره دارد. تلرانس موقعیت به تغییر مجاز موقعیت واقعی از موقعیت ایده آل اشاره دارد. هر دو به عنوان تلورانس هندسی نامیده می شوند.

تصویر

گلوله های تحمل هندسی

تصویر

❖ کدهایی برای تحمل شکل و موقعیت

استاندارد ملی GB/T 1182-1996 استفاده از کدهایی را برای علامت گذاری تلورانس های شکل و موقعیت تعیین می کند. در تولید واقعی، زمانی که تلورانس هندسی را نمی توان با کد مشخص کرد، استفاده از توضیحات متنی در الزامات فنی مجاز است.

کدهای تلورانس هندسی عبارتند از: نمادهای هر مورد از تلورانس هندسی، فریم های تحمل هندسی و خطوط راهنما، مقادیر تلورانس هندسی و سایر نمادهای مرتبط و همچنین کدهای مبنا و غیره. ارتفاع h فونت در قاب برابر با شماره اندازه در نقاشی

تصویر

❖ نمونه ای از علامت گذاری تلورانس هندسی

برای میل سوپاپ، متن اضافه شده در نزدیکی تلورانس هندسی مشخص شده در شکل، فقط به منظور توضیح برای خواننده تکرار می شود و نیازی به تکرار در نقشه واقعی نیست.