هنگام نصب واشر تخت با مهره کم و بیش با مشکل نصب جلو و عقب مواجه خواهید شد: سمت صاف و ضلع ناهموار (مقابل)، کدام سمت باید به قطعه نزدیکتر باشد و تفاوت بزرگ آن چیست؟
تصویر
ابتدا یکی از مشکلات را حل کنید و از جلو و پشت پد صاف استفاده کنید.
می دانیم که لنت های مسطح عمدتاً از صفحات آهنی بیرون زده شده اند. شکل به طور کلی یک واشر صاف با یک سوراخ در وسط است. با پدهای فنری به ترتیب یک پد فنری و یک لنت صاف نصب می شوند، یعنی لنت صاف در کنار سطح دستگاه و لنت فنری بین واشر تخت و مهره قرار می گیرد.
تصویر
دو عملکرد وجود دارد، یکی افزایش سطح تماس بین پیچ و دستگاه است. مورد دیگر این است که وقتی لنت فنری پیچ را جدا می کند، آسیب به سطح دستگاه را از بین ببرید.
از اینجا می توان دریافت که نحوه استفاده از جلو و عقب عمدتاً به عملکردی که پد صاف نیاز دارد بستگی دارد.
اگر فقط برای کاهش شلی استفاده می شود، می توانید سطح غیر صاف را نزدیک قطعه قرار دهید. اما اگر می خواهید از قطعه بهتر محافظت کنید، بهتر است سطحی صاف و نزدیک به سطح قطعه انتخاب کنید.
تصویر
ممکن است بخواهید دوباره بپرسید که آیا هر دو اجرا می شوند، یا اینکه کدام روش استفاده کمترین خطر را انتخاب می کند؟
این شامل سوال دوم است: تفاوت بزرگ بین جلو و عقب چیست؟
فرمول محاسبه در "دانشنامه کیفیت بست های استاندارد" منتشر شده توسط انتشارات استاندارد چین عبارت است از: وزن هزار قطعه m=0.00785×{3.1416/4× ارتفاع واشر×[مربع دایره بیرونی قطر-مربع داخلی قطر سوراخ]}. با این حال، با توجه به استانداردهای مختلف کشورهای مختلف و عدم دقت اطلاعات، در اینجا یک استاندارد برای لنت های تخت آمریکایی برای همه ارائه شده است.
تصویر
به این معنا که هنگام ساخت پدهای مسطح تولیدی، عملیات سطحی که تا حد امکان از هر دو طرف صاف باشد قابل دستیابی است.
به این ترتیب، زمانی که ما پدهای تخت را سفارشی می کنیم یا از کارخانه خریداری می کنیم، می توانیم درخواست کنیم. به عنوان مثال، اگر در تولید صنعتی لازم باشد سطح صاف نزدیک به سطح قطعه باشد، اما در عین حال نیاز به کاهش سایش قطعه باشد، می توان استاندارد لازم را انجام داد و البته بر این اساس باید قیمت خرید افزایش یابد.
در واقع، به طور کلی، احتمال شلی به مراتب کمتر از سطح قطعه است که اغلب در اثر اتصال آسیب می بیند.
مانند بسیاری از مردم به شما می گویند که با سمت ناصاف رو به دور از مهره و سمت صاف نزدیک به سطح قطعه، این محلول کار می کند.
علاوه بر واشرهای مسطح فلزی فوق، واشرهای انعطاف پذیر غیرفلزی در پردازش و تولید نیز بسیار رایج هستند. به عنوان مثال، واشر لاستیکی، واشر گرافیت، واشر آزبست، واشر بدون آزبست، واشر سیلیکونی و غیره.
دقت آب بندی این واشرها نیز باید مورد توجه قرار گیرد. پیش فرض این تحقق ها، دقت برش واشرها است.
واشر فلنج را به عنوان مثال در نظر بگیرید.
تصویر
مهر و موم فلنج عمدتاً به نیروی پیش سفت پیچ و مهره های اتصال برای دستیابی به فشار ویژه آب بندی کافی از طریق واشر برای جلوگیری از نشت محیط سیال فشار مهر و موم شده متکی است. دلایل زیادی برای نشتی آن وجود دارد. نیروی فشرده سازی واشر آب بندی کافی نیست، زبری سطح اتصال الزامات را برآورده نمی کند، تغییر شکل واشر و ارتعاش مکانیکی باعث نشت سطح مشترک واشر آب بندی و فلنج می شود. .
